้ ปูทางให้แก่โอรสผู้จะสืบราชบัลลังก์ภายภาคหน้า การช่วงชิงกันซึ่งหน้าและลับหลังดำเนินต่อไป จนท้ายที่สุดถึงขั้นก่อการทหารกบฏ สิ่งที่องค์หญิงฉางผิงไม่คาดคิดคือ แท้จริงแล้วบรรดาแม่ทัพและองครักษ์ที่แสร้งภักดีต่อฝ่ายนาง กลับยังสวามิภักดิ์ต่อฮ่องเต้อยู่ ส่วนผู้ที่จงรักภักดีต่อองค์หญิงอย่างแท้จริง ก็ถูกคนใกล้ตัวลอบสังหารในคืนนั้นเอง สุดท้ายผลลัพธ์ก็เป็นเช่นนี้ อำนาจขององค์หญิงฉางผิงถูกถอนรากถอนโคน นับแต่นั้นต้าเยี่ยนก็ไม่อาจมีจักรพรรดินีได้อีกแล้ว ไม่ว่าโอรสองค์ใดจะได้สืบทอดราชสมบัติต่อ ก็หมดสิ้นอุปสรรคแล้ว”
“แล้วฮ่องเต้แต่งตั้งองค์รัชทายาทหรือยังเล่า”
เทพารักษ์เพียงส่ายศีรษะ สีหน้าฉายแววจนใจยิ่งนัก
ซ่งโหยวเคยอยู่ฉางจิงมาก่อน ย่อมเคยได้ยินชื่อโอรสทั้งสอง อีกทั้งยังเคยพานพบอยู่บ้าง แต่นั่นก็เป็นเรื่องเมื่อสามปีที่แล้ว คืนนี้ก็เพิ่งจะพูดคุยเรื่องนี้กับแม่ทัพเฉินระหว่างกินเลี้ยง ถือว่าได้รับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงของโอรสทั้งสองพระองค์ในช่วงสามปีมานี้
บัดนี้ โอรสทั้งสองเติบโตขึ้นมากแล้ว ต่างเผยบุคลิกของตนเองออกมาอย่างชัดเจน
แม้องค์ชายใหญ่จะไม่ใช่โอรสของฮองเฮา แต่ก็เป็นโอรสของกุ้ยเฟย[1]ผู้เป็นที่โปรดปรานที่สุด ในขณะที่องค์ชายรองเป็นทายาทที่แท้จริง หากว่ากันตามกฎการสืบทอดราชบัลลังก์ ย่อมได้เปรียบกว่ามาก ทว่าฮองเฮามิได้รับความโปรดปรานมานานแล้ว อีกทั้งตระกูลของนางก็ถูกฮ่องเต้กำจัดไปตั้งแต่ไม่นานหลัง
