ขึ้นครองราชย์ เพราะพยายามยื่นมือเข้าคุมศูนย์กลางอำนาจ ขณะเดียวกันกลับเป็นฝ่ายตระกูลของกุ้ยเฟยที่ได้กุมอำนาจกองทัพในฉางจิงเอาไว้
องค์ชายใหญ่มีนิสัยแข็งกร้าว ชื่นชอบการศึก ช่วงสองสามปีมานี้เริ่มแตกเนื้อหนุ่ม ก็ยิ่งเผยท่าทีองอาจดั่งองค์จักรพรรดิผู้เกรียงไกร คล้ายฮ่องเต้องค์ปัจจุบันยิ่งนัก ยิ่งทำให้พระองค์โปรดปรานเข้าไปใหญ่
ส่วนองค์ชายรองนั้นสงบเสงี่ยม รักสันติ แม้จะดูอ่อนแอไปบ้าง ทว่ามีพรสวรรค์ด้านกลอนกวี มีจิตใจเมตตาโอบอ้อมอารี ได้รับคำชมจากทั้งราชสำนักและราษฎรไม่น้อย
ได้ยินว่าขุนนางทั้งหลายต่างอยากให้ฮ่องเต้รีบแต่งตั้งองค์รัชทายาทเสียโดยเร็ว จะได้ปฏิบัติตามธรรมเนียม ‘ตั้งโอรสที่ฮองเฮาให้กำเนิด ไม่ใช่ตั้งโอรสองค์โต‘ เพื่อหลีกเลี่ยงความปั่นป่วน ทว่าฮ่องเต้กลับดูเหมือนจะมีพระประสงค์อื่น ไม่เคยแสดงท่าทีชัดเจนออกมาเลย ทรงเป็นจักรพรรดิผู้ครองบัลลังก์อย่างเกรียงไกร เคยขัดเสียงคัดค้านจากทั้งราชสำนัก ยกทัพเข้าบุกดินแดนตอนเหนือ มอบหมายให้แม่ทัพเฉินบุกโจมตีทัพชาวแดนเหนือในทุ่งหญ้า สร้างเกียรติยศอันยิ่งใหญ่ไว้ในประวัติศาสตร์ บารมีเกรียงไกรหาที่เปรียบมิได้ ยามนี้แม้เป็นดุจมังกรเฒ่าที่ใกล้ร่วงโรยเต็มที ผู้คนย่อมรู้ว่าพระองค์คงอยู่ได้อีกไม่นาน แต่ถึงกระนั้นยามเดินผ่านหน้าพระพักตร์ ก็ยังไม่มีผู้ใดกล้าสูดลมหายใจเลย
ส่วนความคิดเบื้องลึกของฮ่องเต้นั้น ท่านเทพารักษ์กลับเอาแต่ส่ายหน้าไปมา
“พระองค์คือจัก
