วเลขนี้ ในเถาเป่าปี 2008 สำหรับร้านเปิดใหม่ ไม่ใช่แค่ “ดี” แต่มันคือ “สยองขวัญ”
น่าจะเป็นอัตราการเติบโตแบบระเบิดเถิดเทิงนี้แหละ ที่ไปเตะตาผู้บริหารเถาเป่าเข้า
“มาแล้วก็ต้องอยู่ให้ได้”
เซี่ยตงถอนหายใจยาว บังคับตัวเองให้สงบลง
ได้นั่งตรงนี้ เป็นเรื่องดี
แปลว่าแพลตฟอร์ม “เห็น” เขาแล้ว
นี่สำคัญกว่าอะไรทั้งหมด
พอปรับอารมณ์ได้ เก้าอี้ข้างๆ ก็ถูกเลื่อนออก
กลิ่นน้ำหอมฉุนกึกโชยมา
ไม่ใช่กลิ่นดอกพุดซ้อนจางๆ แบบซูหว่านฉิง แต่เป็นกลิ่นกุหลาบผสมมัสก์ที่รุกเร้าสุดๆ