ือผู้บริหารภายในงาน
แถวที่สอง คือพาร์ทเนอร์หลัก หรือร้านค้าต้นแบบ
เขาแค่คนขายกล่องสุ่มเดือนกว่าๆ มีบุญวาสนาอะไร?
“คุณเซี่ย เชิญนั่งค่ะ รับเครื่องดื่มอะไรดีคะ? ชาหรือกาแฟ?” พนักงานถามเอาใจ
“…ขอน้ำเปล่าพอครับ ขอบคุณ”
เซี่ยตงสมองเบลอๆ นั่งลงแบบเกร็งๆ
พนักงานบิดเอวเดินจากไป
เซี่ยตงนั่งอยู่ตรงนั้น รู้สึกไม่เป็นตัวเอง รอบข้างยังว่าง แต่เขารู้สึกได้ว่าคนข้างหลังเริ่มมองมา สายตาหลายคู่จับจ้องที่เขา เด็กหนุ่มผมดำนั่งเด่นเป็นสง่าอยู่แถวสอง
ภาพนี้มัน Impact เกินไป
เซี่ยตงกระแอม แกล้งทำเป็นอ่านกำหนดการประชุมแก้เขิน
เขาเหลือบมองป้ายชื่อทางซ้าย
“Seven Princesses” (Qi Ge Ge)
ชื่อนี้เขาคุ้น ปี 2008 นี่คือร้านเสื้อผ้าสตรีระดับท็อปของเถาเป่า
มองทางขวา
“Yunifang” (Imperial Mud)
นี่ก็ตัวตึง แบรนด์มาสก์หน้าโคลน ว่าที่ยักษ์ใหญ่ Tao Brand ในอนาคต
มองไปอีก “Sportica”, “Mbaobao”…
เหงื่อเริ่มซึมหน้าผากเซี่ยตง
เขาค้นพบว่า ตัวเองหลุดเข้ามาในดงเสือสิงห์กระทิงแรด
คนที่นั่งข้างๆ เขา ล้วนเป็นผู้ก่อตั้งแบรนด์เถาเป่ารุ่นแรกที่จะผงาดใน Taobao Mall หรือ Tmall ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า
ส่วนเขา คนขายกล่องสุ่มแมวอ้วน มานั่งเสมอไหล่กับคนพวกนี้
คนจัดที่นั่งเถาเป่าจัดยังไงเนี่ย?
หรือว่า…
เซี่ยตงนึกถึงความเป็นไปได้ข้อหนึ่ง
Data (ข้อมูล)
ร้าน “ราชาของเล่น” ของเขา แม้จะเปิดได้เดือนกว่า
แต่ยอดขายรายวันเสถียรอยู่ที่เก้าหมื่นหยวน
ตั
