ามาทักทาย เสียงหวานหยดย้อย
รอยยิ้มมาตรฐานเห็นฟันแปดซี่
“สวัสดีครับ ผมเซี่ยตง จากร้าน ‘ราชาของเล่น’ ครับ”
เซี่ยตงหยิบใบเชิญอิเล็กทรอนิกส์ที่ปริ้นท์มาให้ดู
พนักงานรับไป ก้มลงเช็กรายชื่อในมือ
สายตาเธอกวาดไปตามรายชื่อ
ทันใดนั้น
เธอเงยหน้าขึ้น รอยยิ้มการค้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เจือความประหลาดใจจริงๆ
“คุณคือ… คุณเซี่ย จากร้านราชาของเล่น?”
“ครับ”
“สวัสดีค่ะ! เชิญทางนี้เลยค่ะ!” ท่าทีของพนักงานกระตือรือร้นขึ้นอีกระดับ
เธอคืนใบเชิญให้เซี่ยตงอย่างนอบน้อม
“คุณเซี่ยคะ ที่นั่งของคุณอยู่ด้านหน้า เดี๋ยวฉันพาไปค่ะ”
“เอ๋?”
เซี่ยตงงง
ปฏิกิริยานี้มันแปลกๆ
เขาคิดว่ามือใหม่ที่เพิ่งเปิดร้านเดือนกว่าอย่างเขา น่าจะได้รับเชิญมานั่งแถวหลังสุดเป็นไม้ประดับซะอีก
“เชิญทางนี้ค่ะ”
พนักงานผายมือ เอวอ่อนกว่าเมื่อกี้อีก
เซี่ยตงเดินตามเข้าไปแบบงงๆ
ห้องจัดเลี้ยงใหญ่มาก โต๊ะกลมวางเรียงราย จุคนได้สามสี่ร้อยคนสบายๆ
พนักงานพาเขาเดินตรงดิ่งไปที่โซนกลาง หน้าเวที ไม่ได้พาไปริมๆ
ผ่านแถวที่สิบ
ผ่านแถวที่ห้า
ผ่านแถวที่สาม
หัวใจเซี่ยตงเริ่มเต้นแรง
นี่มันเรื่องอะไรกัน?
พนักงานหยุดเดิน
ที่แถวที่สอง ตรงกลาง ติดทางเดิน
“คุณเซี่ย ตรงนี้ค่ะ”
เซี่ยตงก้มมอง
บนโต๊ะมีป้ายชื่อสามเหลี่ยมวางอยู่
พื้นขาว ตัวหนังสือดำ
เขียนว่า: “ราชาของเล่น (Toy King)”
เซี่ยตงสูดหายใจลึก
แถวที่สอง!
นี่มันที่นั่ง VIP ของ VIP
แถวแรกมักจะเก็บไว้ให้แขกวีไอพีสูงสุด หร
