โชว์ในเน็ต พอดีมีโอกาส พ่อแม่เลยส่งผมมาเปิดหูเปิดตา”
หวังซิงพูดไม่ออกแล้ว
เขาประเมินเซี่ยตงใหม่ทั้งหมด
เพิ่งสอบเอ็นฯ เสร็จ มีวิสัยทัศน์เรื่อง Mobile Payment แถมยังเป็นคู่ค้ากับ Taobao Mall
เขาเริ่มรู้สึกว่า คนตรงหน้านี้ ไม่ธรรมดา
“ตุ๊กตา… ขายดีมั้ย?”
“ก็พอได้ครับ พอมีข้าวกิน” เซี่ยตงถ่อมตัว
จะให้บอกว่ากำไรวันละห้าหมื่นเหรอ
เดี๋ยวจะช็อกตายซะก่อน
หวังซิงไม่ถามเซ้าซี้ แค่สลักชื่อ “เซี่ยตง” ไว้ในสมองเงียบๆ
“ฉึกฉัก——ฉึกฉัก——”
รถไฟชะลอความเร็ว
เสียงประกาศในรถดังขึ้น “เรียนผู้โดยสาร สถานีต่อไป สถานีหางโจว…”
ในรถเกิดความวุ่นวายทันที
คนหยิบกระเป๋า ใส่รองเท้า สบถด่ากัน
เซี่ยตงกับหวังซิงลุกขึ้นยืน
การเดินทางสองชั่วโมง ผ่านไปไวเหมือนโกหก
“พี่หวัง แยกกันตรงนี้นะ?” เซี่ยตงสะพายเป้
“โอเค” หวังซิงจัดเสื้อผ้า เงินห้าร้อยช่วยกู้ความมั่นใจคืนมาได้เยอะ
“พี่จะรีบติดต่อเพื่อน หาทางทำเอกสารใหม่”
“เดี๋ยวทำบัตรได้เมื่อไหร่ พี่จะรีบคืนเงินให้ทันที”
“ไม่รีบครับ” เซี่ยตงยิ้ม “พี่จัดการธุระก่อนเถอะ”
ทั้งคู่ไหลไปตามคลื่นฝูงชน ค่อยๆ ขยับไปที่ประตู
ลงจากรถ
คลื่นความร้อนปะทะหน้า
ฤดูร้อนของหางโจว สมคำร่ำลือจริงๆ
ทางออกสถานี คนมืดฟ้ามัวดิน
“เซี่ยตง” หวังซิงหยุดเดิน
“ครับ?”
“พี่ไปนะ รักษาตัวด้วย”
หวังซิงหันหลัง เดินหายเข้าไปในฝูงชน
เซี่ยตงยืนอยู่ที่เดิม มองจนเขาหายไปทางช่องทางออก
ห้าร้อยหยวน
ลงทุนกับว่าที่เจ้าสัวแสนล
