้าน
“Angel Round” (รอบนางฟ้า) รอบนี้ คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม
เขาต้องไปหาที่พักก่อน มะรืนนี้มีประชุมเถาเป่า
ลมร้อนพัดวูบ ผสมกับไอน้ำอบอ้าวที่เป็นเอกลักษณ์ของทะเลสาบซีหู (West Lake) เหมือนผ้าขนหนูเปียกผืนยักษ์โปะหน้าเซี่ยตง
เขาปาดเหงื่อเม็ดเล็กๆ ที่ซึมออกมา
ที่เขามาก่อนสองวัน ไม่ใช่เพื่ออะไร
แค่อยากมาพักผ่อน
ตั้งแต่เกิดใหม่มา เขาตึงเครียดเกินไปแล้ว
สอบเอ็นฯ, กล่อมพ่อแม่, ปั้น “เจ้าส้มอ้วน”, ทำเว็บโอลิมปิก, จัดการเรื่องลิขสิทธิ์…
เขารู้สึกเหนื่อยยิ่งกว่าตอนปั่นโปรเจกต์เป็นโปรแกรมเมอร์ชาติที่แล้วซะอีก
ชาติที่แล้ว มัวแต่แบกอิฐหน้างาน มอมแมมฝุ่นเขรอะ
ต่อมาก็มัวแต่เคาะโค้ดในคอกกั้น อดนอนจนหัวล้าน
ไอ้ 996 (ทำงาน 9 โมงเช้า ถึง 3 ทุ่ม 6 วันต่อสัปดาห์) คือความสุข (Fubao) อะไรนั่น หรือเข้า ICU
แม่งเอ๊ย ซีหูหน้าตาเป็นยังไง เขาเคยเห็นแต่ใน Wallpaper คอมพิวเตอร์
ธูปเทียนวัดหลิงอิ่น (Lingyin Temple) ก็เคยได้กลิ่นแต่ในละครทีวี
“ชาตินี้ ต้องดีกับตัวเองหน่อย”
เขาบ่นพึมพำ
“ไหนๆ ก็มาแล้ว”
ในกระเป๋ามีเงินก้อนโตห้าพันหยวน นี่คือ “เงินลงทุนก้อนยักษ์” จากสหายเซี่ยเจี้ยนกั๋ว
ในปี 2008 เงินก้อนนี้พอให้เขาเสวยสุขเป็นเศรษฐีได้ครึ่งเดือน
แต่เขาไม่ได้กะจะพักโรงแรมห้าดาว
ความติดดินของโปรแกรมเมอร์ หรือนิสัยเคยจน ทำให้เขาไม่อินกับความหรูหรา
อีกอย่าง หน้าเขาตอนนี้อ่อนเกิน ไปโรงแรมห้าดาวคนเดียวคงโดนมองว่าเป็นเด็กหนีออกจากบ้
