สิบเอ็ดล้านสองแสนคน?!”
“ไม่ลดลง แต่เมื่อวานวันเดียว เพิ่มขึ้นมาตั้งสามล้านคน?!”
เสียงหวังเผิงเฟยเพี้ยนไปแล้ว แหลมปรี๊ดจนเสียงหลง
“ดูข้างล่าง” เซี่ยตงชี้
หวังเผิงเฟยมองต่ำลงมา
“ระยะเวลาเฉลี่ยบนเว็บไซต์เมื่อวาน: 5 นาที 38 วินาที!”
หวังเผิงเฟย: “……”
“อัตราการตีกลับ (Bounce Rate): 40.5%!”
หวังเผิงเฟย: “……”
เขาชาไปทั้งตัว
เขาจำได้แม่น สองวันก่อน ตัวเลขสามตัวนี้คือ “แปดล้าน”, “30 วินาที” และ “89%”
นี่มันฟ้ากับเหวชัดๆ!
“นี่… นี่เป็นไปได้ยังไง…”
“มันแสดงว่า” เซี่ยตงอธิบายอย่างใจเย็น ดื่มด่ำกับความช็อกของเพื่อน “คนไม่ได้แค่ดูแล้วไป”
“พวกเขากดอ่านข่าว แล้วไปดูตารางแข่ง แถมยังแวะไปด่ากันในบอร์ดอีกต่างหาก”
“พวกเขา อยู่ต่อ”
“และที่เจ๋งกว่านั้นคือ พอคนอยู่นานขึ้น โอกาสกดโฆษณาก็มากขึ้น…”
หวังเผิงเฟยไม่ได้ฟังคำวิเคราะห์แล้ว
ในตาเขามีแต่ตัวเลขตัวสุดท้าย
เขาชี้นิ้วสั่นๆ ไปที่ตัวเลขนั้น ปากสั่นพะงาบๆ ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา
“ร… รายได้… โฆษณา…”
“รายได้โดยประมาณจาก Ad Alliance เมื่อวาน…”
“￥12,890.34” (12,890.34 หยวน)
หนึ่งหมื่น
สองพัน
แปดร้อยเก้าสิบหยวน
ต่อวัน
“พรึ่บ!”
หวังเผิงเฟยดีดตัวลุกขึ้นยืน
“โป๊ก!”
หัวกระแทกเข้ากับโครงเหล็กเตียงสองชั้นของเซี่ยตงเต็มรัก
“โอ๊ย เชี่ยเอ้ย!”
หวังเผิงเฟยกุมหัว ร้องโอดโอย น้ำตาเล็ด
แต่เขาไม่สนความเจ็บปวด
เขาคว้าไหล่เซี่ยตงเขย่าอย่างแรง
“ตงจี้! ตงจี้! หยิกฉันที! กูฝันไปใช
