บทที่ 41 – ยอดเข้าชมเว็บไซต์ทะลุล้าน
“เอาล่ะ ไม่ต้องมาซึ้งอะไรตอนนี้ เงินห้าพันกว่าหยวนนี่มันแค่น้ำจิ้ม”
“รอให้โอลิมปิกเปิดฉากอย่างเป็นทางการเมื่อไหร่ ตัวเลขข้างหลังนี่จะต้องมีศูนย์เพิ่มมาอีกอย่างน้อยหนึ่งตัว”
“หะ!?”
เสียงขึ้นจมูกของหวังเผิงเฟยหายวับไปทันที แทนที่ด้วยความตกตะลึงระลอกใหม่
“ห้าหมื่นเหรอ!?”
“นั่นแค่ประเมินแบบต่ำๆ นะ”
น้ำเสียงของเซี่ยตงเรียบนิ่งดุจสายลมพัดผ่าน
“เพราะงั้นตื่นตัวเข้าไว้ การบริหารจัดการเว็บไซต์ของเราเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น”
“หลังจากนี้ นายยังมีเรื่องต้องทำอีกเยอะ”
“ได้! ไม่มีปัญหา!”
น้ำเสียงของหวังเผิงเฟยกลับมาเปี่ยมไปด้วยพลังอีกครั้ง
“ว่ามาเลยตงจี้! จะให้บุกน้ำลุยไฟที่ไหน ถ้าฉันหวังเผิงเฟยขมวดคิ้วแม้แต่นิดเดียว ขอไม่เป็นพี่น้องกันอีกเลย!”
“ก็ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก”
เซี่ยตงหัวเราะเบาๆ
“พรุ่งนี้ออกมาเจอกันหน่อย เดี๋ยวฉันเลี้ยงข้าว”
…
เผลอแป๊บเดียวก็ถึงวันที่ 22 มิถุนายน
นี่คือวันที่ควรค่าแก่การสลักลงในปฏิทินของทุกครอบครัว
ฤกษ์งามยามดี เหมาะแก่การเช็กคะแนน เหมาะแก่การดีใจจนคลั่ง และเหมาะแก่การใจสลาย
ภายในโรงงานของตระกูลเซี่ย “หน่วยจู่โจมวัยเก๋า” ที่นำทีมโดยป้าหลิวเฟินกำลังง่วนอยู่กับการแพ็กกล่องสุ่ม “เจ้าส้มอ้วน” กันอย่างขะมักเขม้น ส่วนสายการผลิตของเล่นที่นำโดยจางเหว่ยหมิงก็เดินเครื่องราวกับนาฬิกาที่มีกลไกแม่นยำ บนสายพานลำเลียงนั้นไม่ใช่แค่ของเล่นที่ไหลผ่าน
