ปตรงนู้น รับผิดชอบเช็กออเดอร์แล้วก็หยิบของ!”
“เสี่ยวหลี่, เสี่ยวหวัง พวกเธอสองคน นั่งตรงนี้ คนนึงห่อกันกระแทก อีกคนลงกล่องปิดเทป!”
“เสี่ยวจ้าว เธอ แปะใบปะหน้าอย่างเดียว!”
“ฉันจะคอยคัดแยกของที่แพ็กเสร็จ แยกตามภาค วางให้เรียบร้อยเอง!”
เสียงเธอไม่ดังมาก แต่ชัดถ้อยชัดคำ มีอำนาจเด็ดขาด
เหล่าแรงงานหญิงไม่ลังเล รีบเข้าประจำที่ตามคำสั่งทันที การมาถึงของพวกเธอ เหมือนกองทัพมืออาชีพโดดร่มลงกลางสมรภูมิ
ครอบครัวเซี่ยตง 3 คน บวกจางเหว่ยหมิง กลายสภาพจากตัวหลักเป็นคนยืนดูซะงั้น
สายการผลิต (Assembly Line) ที่เรียบง่ายแต่แบ่งงานชัดเจน ก่อรูปขึ้นภายในไม่กี่ประโยคของหลิวเฟิน
เช็กออเดอร์
หยิบของ
แพ็ก
แปะใบ
คัดแยก
5 ขั้นตอน ไหลลื่นต่อเนื่องกัน
แต่ละคนทำแค่หน้าที่ตรงหน้าตัวเอง มือไวระดับมองไม่ทัน
เมื่อกี้พวกเซี่ยตงงมโข่งกันครึ่งชั่วโมง แพ็กได้ไม่ถึง 20 กล่อง
แต่ตอนนี้ พอสายพานการผลิตของหลิวเฟินเดินเครื่องปุ๊บ แทบจะทุกครึ่งนาที จะมีกล่องพัสดุแพ็กเสร็จวางลงในจุดที่กำหนด 1 กล่อง
ประสิทธิภาพ ไม่ใช่แค่สองเท่า
มันคือการเพิ่มแบบทวีคูณ (Exponential)!
เซี่ยเจี้ยนกั๋วยืนอ้าปากค้าง
เขาทำโรงงานมาทั้งชีวิต นึกว่าตัวเองเก่งเรื่องจัดการการผลิตแล้วนะ
แต่วันนี้ เขาโดนคนงานหญิงตกงานสอนมวยเข้าให้
นี่สิคือ “สายการผลิต” ของจริง!
นี่สิคือมืออาชีพ!
โจวอวิ๋นฟางก็หน้าตาไม่อยากเชื่อ ดึงแขนเสื้อลูกชายกระซิบ “เสี่ยวตง น้าหลิวแก… แก
