บทที่ 35 – ยื่นจดสิทธิบัตร
“โอ้?” ฟ่านถ่งได้ยินดังนั้นก็ตาลุกวาว “คุณเซี่ยวิสัยทัศน์กว้างไกลมากครับ ผู้ประกอบการในประเทศที่มีความคิดแบบนี้หายากมาก สะดวกให้เราดูแบบร่างหน่อยไหมครับ?”
“แน่นอนครับ”
เซี่ยตงเปิดซองเอกสาร หยิบกระดาษ A4 ออกมาหลายแผ่น
มันคือภาพเรนเดอร์ความละเอียดสูงของ “เจ้าส้มอ้วน” ที่เขาใช้เครื่องพิมพ์สีในโรงงานพิมพ์ออกมา
มีทั้งหมด 9 ตัวธรรมดา บวก 1 ตัวลับ (Hidden Edition)
ทันทีที่เจ้าแมวส้มอ้วนกลมท่าทางกวนโอ๊ยปรากฏบนโต๊ะ
อากาศในห้องประชุมเหมือนหยุดนิ่งไปชั่ววินาที
“ว้าว——”
เสียงอุทานที่เก็บไม่อยู่หลุดออกมาจากปากของถังซือฉี
ดวงตาของเธอเป็นประกายวิบวับทันที
จากเด็กฝึกงานที่นั่งเกร็งเมื่อกี้ ตอนนี้เธอโน้มตัวมาข้างหน้า สองมือยันโต๊ะ จ้องภาพนั้นตาไม่กะพริบ แววตาเต็มไปด้วยความชอบและความอยากได้
“นี่มัน… นี่มันน่ารักเกินไปแล้ว!”
ฟ่านถ่งเองก็อึ้ง
เขาเห็นงานดีไซน์มาเยอะ ทั้งซับซ้อน ทั้งประณีต ทั้งไฮเทค
แต่แบบที่เรียบง่าย แต่ “ตก” หัวใจคนได้อยู่หมัดแบบนี้ เขาเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก
เจ้าแมวส้มตัวนี้ หน้าตากวนประสาทแต่แฝงความขี้เกียจ
ตัวอ้วนกลมปุ๊ก เห็นแล้วอยากพุ่งเข้าไปขยำพุงมันเดี๋ยวนี้เลย
เขากล้าฟันธงเลยว่า ไอ้ตัวนี้ ดังระเบิดแน่
“คุณเซี่ย นี่… คือของเล่นที่ทางคุณออกแบบเหรอครับ?” เสียงของฟ่านถ่งสั่นด้วยความตื่นเต้นที่ปิดไม่มิด
“ใช่ครับ” เซี่ยตงตอบเรียบๆ
“ซื้อได้ที่ไหนคะ?” ถังซือ
