และประเมินตลาดตอนนี้สูงเกินไปแล้ว”
เขาหยุดนิดหนึ่ง แล้วเน้นทีละคำ “ในอินเทอร์เน็ต ต้นทุนการก๊อปปี้มันเกือบเป็นศูนย์ กว่าคนอื่นจะโกยเงินเราไปจนหมด แล้วเราค่อยไปฟ้อง หมายศาลยังไม่ทันถึงมือมัน มันก็ปิดร้านหนี เปลี่ยนชื่อร้านใหม่ แล้วขายต่อแล้วครับ”
คำพูดของเซี่ยตง เหมือนน้ำแข็งถังใหญ่ ราดรดหัวพ่อกับแม่
ความฮึกเหิมเมื่อกี้ ดับมอดลงไปเกินครึ่ง
“ละ… แล้วจะทำยังไงล่ะ?” โจวอวิ๋นฟางเริ่มลนลาน เธอไม่เข้าใจอินเทอร์เน็ต แต่เธอเข้าใจประโยคที่ว่า “เงินโดนคนอื่นแย่งไป”
เซี่ยเจี้ยนกั๋วเงียบ คิ้วขมวดแน่น สูบบุหรี่เข้าปอดแรงๆ
เขารู้ว่าที่ลูกพูด น่าจะเป็นเรื่องจริง
ทำโรงงานมาหลายปี เจอคนร้อยพ่อพันแม่ เรื่องไม่มีคุณธรรมเขาเห็นมาเยอะ
“เสี่ยวตง ลูกมีวิธีใช่ไหม?” เซี่ยเจี้ยนกั๋วเงยหน้ามองลูกชาย
เขาพบว่า ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่ลูกชายเพิ่งสอบจบ ม.6 คนนี้ กลายเป็นเสาหลักทางความคิดของบ้านไปแล้ว
“มีครับ” เซี่ยตงพยักหน้า “เราต้องรีบไปจดทะเบียนทรัพย์สินทางปัญญาให้กับ ‘เจ้าส้มอ้วน’ เดี๋ยวนี้”
“ทรัพย์สินทางปัญญา?” ทั้งพ่อและแม่ทำหน้างง