“วัฒนธรรมซานไจ้” (ของก๊อปเกรด A) กำลังเฟื่องฟู ทันทีที่คาแรกเตอร์ “เจ้าส้มอ้วน” เป็นที่รู้จัก ของก๊อป ของเลียนแบบจะผุดขึ้นมาราวกับดอกเห็ดหลังฝนตก
ถึงตอนนั้น แบรนด์ที่เขาสร้างมากับมือ จะถูกพวกปลิงดูดเลือดพวกนี้ใช้สินค้าห่วยๆ ราคาถูกๆ เข้ามาตีตลาดจนพังพินาศ
ไม่ได้การ
ต้องรีบหาวิธีสร้าง “คูเมือง” ป้องกันให้ “เจ้าส้มอ้วน” ให้แข็งแกร่งที่สุด ก่อนที่เรื่องร้ายจะเกิดขึ้น
เซี่ยตงเดินหลบไปมุมเงียบๆ ล้วงมือถือ Huawei Mate 90 Pro ออกมา
ปลดล็อกหน้าจอ กดเข้าแอปฯ AI ผู้ช่วยเจ้าเก่า —— [โต้วเปา]
เขาพิมพ์ข้อความลงในช่องแชทช้าๆ
[เซี่ยตง: โต้วเปา ตอนนี้ฉันอยู่ในปี 2008 ฉันออกแบบคาแรกเตอร์การ์ตูนแล้วทำเป็นของเล่นขายในเน็ตจนขายดีมาก ฉันกลัวโดนก๊อปปี้ มีวิธีไหนบ้างที่จะปกป้องทรัพย์สินทางปัญญาของฉันได้?]
เคอร์เซอร์บนหน้าจอกะพริบวิบวับ
ไม่กี่วินาทีต่อมา คำตอบจากโต้วเปาก็ปรากฏขึ้น
[โต้วเปา: ในปี 2008 ของจีน ระบบการคุ้มครองทรัพย์สินทางปัญญายังอยู่ในช่วงพัฒนา ความตระหนักเรื่องลิขสิทธิ์ของสาธารณชนค่อนข้างต่ำ ต้นทุนการฟ้องร้องสูง และกระบวนการยาวนาน เป็นปัญหาที่พบบ่อย แต่ก็ยังมีช่องทางกฎหมายที่ใช้ได้ผล ขอแนะนำให้คุณใช้มาตรการหลายอย่างควบคู่กันเพื่อสร้างระบบป้องกันที่ครอบคลุมครับ]
[โต้วเปา: ขั้นตอนแรกและสำคัญที่สุด คือการ “จดแจ้งลิขสิทธิ์ผลงาน” (Copyright Registration)]
เซี่ยตงตาเป็นประกาย พิมพ์ต่อ
[เซี่ยตง: ขอ
