ิ้ม “เราจ่ายเงิน เขาให้บริการ มันเป็นเรื่องปกติของโลกธุรกิจ”
เสียงรอสายดังอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะมีคนรับ
“สวัสดีค่ะ ฮุ่ยทงเอ็กซ์เพรส หลี่เซี่ยรับสายค่ะ”
ปลายสายเสียงใสและกระฉับกระเฉง มีเสียงรถวิ่งแทรกเข้ามาเป็นระยะ
“ผู้จัดการหลี่ สวัสดีครับ ผมเซี่ยตงนะ” น้ำเสียงของเซี่ยตงนิ่ง สงบ และมั่นคงราวกับนักธุรกิจเจนสนาม
เซี่ยเจี้ยนกั๋วกับโจวอวิ๋นฟางกลั้นหายใจ ลุ้นตัวโก่งมองลูกชาย
พวกเขาพบว่า เด็กที่เพิ่งสอบเอ็นทรานซ์เสร็จคนนี้ เวลาคุยกับผู้บริหารสาวแกร่งที่อายุมากกว่าเกือบ 20 ปี กลับไม่มีความประหม่าเลยสักนิด
“อ๋อ! เถ้าแก่เซี่ย!”
เสียงของหลี่เซี่ยดูตื่นเต้นขึ้นมาทันที
“เถ้าแก่เซี่ย ยินดีด้วยนะคะ! เมื่อกี้ฉันเช็กในระบบพรีออเดอร์ ยอดร้านคุณพุ่งกระฉูดมากเลย!”
“นี่แค่น้ำจิ้มครับ” เซี่ยตงตอบเรียบๆ แต่แฝงความมั่นใจเต็มเปี่ยม
“ฮ่าๆ เชื่อแล้วค่ะ เถ้าแก่เซี่ยหนุ่มแน่นไฟแรงขนาดนี้ อนาคตไกลแน่นอน ว่าแต่… โทรมามีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าคะ?”
เธอเป็นคนฉลาด รู้ว่าอีกฝ่ายคงไม่โทรมาแค่ทักทายเล่นๆ แน่
“พอดีมีปัญหาทางเทคนิคอยากปรึกษาผู้จัดการหลี่หน่อยครับ”
เซี่ยตงเข้าประเด็น
“ตอนนี้ออเดอร์เราเริ่มเยอะขึ้น แต่การเขียนใบปะหน้าด้วยมือมันช้ามาก แถมผิดบ่อย”
“ผมอยากทราบว่า ทางฮุ่ยทงพอจะมีบริการ… เอ่อ แบบที่ใช้คอมพิวเตอร์พิมพ์ใบปะหน้าออกมาทีละเยอะๆ ได้ไหมครับ?”
เซี่ยตงแกล้งถามแบบคนไม่รู้ แบบคาดเดาเอาเอง
เขาจะแสดงออกว่ารู้ทุก
