งกำลังจะอ้าปากกล่อมให้ลูกลดราคา
ลำโพงคอมพิวเตอร์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นเสียงที่ต่างออกไป
เสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์จังหวะเร้าใจ ตามด้วยเสียงผู้หญิงพูดแบบหุ่นยนต์
“คุณมีคำสั่งซื้อใหม่ โปรดจัดการให้ทันเวลา!”
เสียงนี้ ดังสะท้านใจกว่าเสียง “ติ๊งต่อง” เมื่อกี้ร้อยเท่า
ในออฟฟิศ เวลาเหมือนถูกหยุด
บุหรี่ในปากเซี่ยเจี้ยนกั๋ว “แปะ” ร่วงลงพื้น
โจวอวิ๋นฟางตาถลน ปากอ้าค้าง
ตู้เสี่ยวเหนียนดีดตัวผึงจากเก้าอี้ ชี้หน้าจอ ปากสั่น “อะ… ออเดอร์! มี… มีออเดอร์!”
เซี่ยตงใจชื้น ยิ้มกว้าง
สำเร็จ!
เขาคลิกเข้าไปดูหน้าจัดการคำสั่งซื้อ
ข้อมูลคำสั่งซื้อใหม่เอี่ยมโชว์หราอยู่ในรายการ
ผู้ซื้อ: หนุ่มน้อยเจ้าพายุ
สินค้า: [ชีวิตประจำวันของเจ้าส้มอ้วน] กล่องสุ่มเซอร์ไพรส์ x 1
สถานะ: ผู้ซื้อชำระเงินแล้ว รอผู้ขายจัดส่ง
“ขาย… ขายได้แล้ว?”
โจวอวิ๋นฟางขยี้ตา ยื่นหน้าเข้าไปดูตัวหนังสือทีละตัว
“ขายได้จริงๆ ด้วย! พ่อมัน! ดูเร็ว! ของเล่นเรา ขายในเน็ตได้แล้ว!”
เสียงเธอสั่นเครือด้วยความดีใจจนหน้าแดง
มันไม่ใช่เรื่องเงิน 39 หยวน
มันคือความหวัง
คือแสงสว่างรำไรที่ส่องลงมาในตอนที่โรงงานกำลังจะเจ๊งและทุกคนมืดแปดด้าน!
เซี่ยเจี้ยนกั๋วก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน เขาตบไหล่ตู้เสี่ยวเหนียนฉาดใหญ่ ยิ้มแก้มปริจนรอยตีนกาขึ้น
“ไอ้หนู! ทำได้เยี่ยมมาก!”
ตู้เสี่ยวเหนียนโดนตบจนเซ ยืนยิ้มเผล่ หน้าแดงด้วยความภูมิใจ
ความรู้สึกนี้มันสุดยอดกว่าตอนเป็นเด็กค
