อีก “คนเข้าตั้งหมื่นกว่า! อย่างน้อยต้องได้หลายร้อยหยวนแล้วมั้ง?”
ในความคิดซื่อๆ ของเขา ยอดวิวเท่ากับเงิน
เซี่ยตงยิ้ม ไม่พูดอะไร
เขาคำนวณในใจ
โมเดลทำเงินของเว็บปี 2008 นั้นเรียบง่ายและหยาบ
หลักๆ คือแขวนโฆษณาจาก Ad Network (เครือข่ายโฆษณา) เช่น “Baidu Alliance” หรือ “Google AdSense”
รายได้หลักๆ ดูจาก 2 ตัวเลข คือ CPM (Cost Per Mille – รายได้ต่อการแสดงผลพันครั้ง) และ CPC (Cost Per Click – รายได้ต่อการคลิก)
ด้วยเรตราคาเฉลี่ยของ Ad Network ในประเทศตอนนั้น ยอดวิวหนึ่งหมื่น ถ้าไม่มีคนคลิกโฆษณา รายได้อาจจะแค่ไม่กี่หยวน
ต่อให้มีคนคลิกสัก 1% คลิกละไม่กี่เหมา (เศษสตางค์) รวมๆ แล้วก็ไม่เยอะหรอก
เหมือนปลูกข้าว ตอนนี้เพิ่งหว่านเมล็ด เพิ่งงอกต้นกล้าเขียวๆ ยังอีกไกลกว่าจะได้เกี่ยวข้าว
เขากดเปิดหน้าเว็บใหม่ท่ามกลางสายตาคาดหวังของหวังเผิงเฟย ล็อกอินเข้าบัญชีธนาคารออนไลน์ที่เพิ่งสมัครไม่นาน
หน้าจอเปลี่ยนไป
ยอดเงินคงเหลือ แสดงหราอยู่กลางจอ
17.58 หยวน
ลมหายใจของหวังเผิงเฟยสะดุดกึก
เขายื่นหน้าเข้าไป กะพริบตาปริบๆ เหมือนจะเช็กว่าตัวเองมองจุดทศนิยมผิดหรือเปล่า
“หลักหน่วย… หลักสิบ…”
“สิบเจ็ด… ห้าสิบแปด?”
เขาเงยหน้ามองเซี่ยตงอย่างไม่อยากจะเชื่อ ความตื่นเต้นบนใบหน้าพังทลายลงเหมือนลูกโป่งแตก
“เฮ้ย เอาจริงดิ? คนเข้าตั้งหมื่นกว่า ได้เงินไม่พอซื้อแฮมเบอร์เกอร์อันนึงเนี่ยนะ?”
“มึงหวังไว้เท่าไหร่ล่ะ? นี่เพิ่งวันแร
