์ สีหน้าจากเฉยๆ เริ่มตื่นเต้น
“ตง ของมึงเจ๋งว่ะ”
“เหรอ?”
“ดูเรื่องนี้ดิ ‘วิเคราะห์ศึกเจ้าลมกรด’ เขียนดีนะ แต่ยาวไป” หวังเผิงเฟยชี้หน้าจอ น้ำลายแตกฟอง “คนสมัยนี้ ไม่มีใครทนอ่านยาวขนาดนี้หรอก”
เซี่ยตงเลิกคิ้ว ให้เพื่อนพูดต่อ
“มึงต้องหั่น!” หวังเผิงเฟยตบขาฉาด “แบ่งเป็น ตอนต้น, ตอนกลาง, ตอนจบ วันนี้ลงตอนนึง พรุ่งนี้ลงอีกตอน”
“แบบนี้ก็ได้คอนเทนต์สามวันแล้วไง?”
“แล้วตอนจบต้องทิ้งปม” หวังเผิงเฟยยิ่งพูดยิ่งมันส์ เหมือนบรรลุธรรม “เช่น จบตอนนี้ก็ทิ้งท้ายว่า ‘อยากรู้ว่าคู่แข่งตัวฉกาจของโบลต์คือใคร โปรดติดตามตอนต่อไป’ แบบนี้คนถึงจะลงแดง!”
มุมปากเซี่ยตงยกขึ้น
เขามองหวังเผิงเฟยด้วยสายตาชื่นชม
หมอนี่ เรื่องเรียนคือห่วยแตก แต่เรื่องลูกเล่นพวกนี้ สัญชาตญาณมันคมกริบ
สิ่งที่พูดมา คือพื้นฐานและหัวใจของการทำ Content Operation ในอีกสิบปีข้างหน้าชัดๆ
“เข้าท่า” เซี่ยตงพยักหน้า แกล้งถามต่อ “มีอีกมั้ย?”
“มีดิ! เพียบ!” หวังเผิงเฟยเครื่องติด ร่ายยาว “พาดหัวมึงต้องแก้ด้วย”
“แก้ยังไง?”
“ดูอันนี้ ‘ประกาศแจ้งการจัดการจราจรช่วงโอลิมปิก’ จืดชืด ใครจะดู?” หวังเผิงเฟยวิจารณ์ “ต้องแก้เป็น ‘เตือนภัย! ช่วงโอลิมปิกห้ามไปที่เหล่านี้ในปักกิ่ง! ไม่งั้นซวยแน่!’, แบบนี้ถึงจะมีรสชาติ!”
“แล้วก็อันนี้ ‘แนะนำเติ้งหลินหลิน นักยิมนาสติกดาวรุ่ง’ แก้เป็น ‘อายุ 16 สูงไม่ถึงร้อยสี่ เธอใช้อะไรเบียดรุ่นพี่เฉิงเฟยไปโอลิมปิก?’, ฟังดูน่ากดก
