บทที่ 14 – คำทำนายเทพ: ปาฏิหาริย์ม้ามืดโอลิมปิก
ครั้งนี้ โต้วเปาไม่ได้เจนเนอเรตออกมาทันที
หน้าจอขึ้นข้อความตัวเล็กๆ
[กำลังดำเนินการวิเคราะห์เชิงลึกและสร้างเนื้อหา…]
เซี่ยตงไม่แปลกใจ
นี่ไม่ใช่แค่การเอาข้อมูลมาเรียงกัน แต่เป็นงานสร้างสรรค์ที่ต้องใช้ตรรกะและการเรียบเรียงภาษา
เขาถือโอกาสจิบน้ำ แล้วหันไปมองหวังเผิงเฟยข้างๆ
หน้าหวังเผิงเฟยแทบจะสิงเข้าไปในจอ ปากขมุบขมิบไม่หยุด
“เชี่ย ไอ้ควายนี่เล่นเป็นป่ะเนี่ย?”
“ฮีลกูดิ! เติมเลือด! กูตายห่านแล้ว!”
“จบกัน ตายยกทีม…”
นิ้วเขารัวคีย์บอร์ด สะบัดเมาส์ดังปังๆ ทั้งตัวแผ่รังสีความอินจัดจนตัดขาดจากโลกภายนอก
เซี่ยตงยิ้ม ส่ายหัวเบาๆ
ดีจังนะ
ความสุขง่ายๆ แบบนี้ เขาไม่ได้สัมผัสมานานแล้ว
เขาหันกลับมา หน้าจอมือถือแจ้งเตือนว่าสร้างเนื้อหาเสร็จแล้ว
ไฟล์เอกสารหลายสิบไฟล์ เรียงรายอยู่ในโฟลเดอร์ “ตาเทพโอลิมปิก” อย่างเป็นระเบียบ
“ดรีมทีม 8 ปะทะ สเปน แมตช์ไร้ปาฏิหาริย์? ไม่ คุณคิดผิดแล้ว”
“เส้นทางป้องกันแชมป์ของหลิวเซียง: 3 รายละเอียดเทคนิคชี้ชะตา”
“สมมติฐาน 8 เหรียญทองของเฟลปส์: ข้อมูลบอกความเป็นไปได้”
“ทีมยิมนาสติกชายจีน เจาะลึกศึกทวงแค้นราชา”
เซี่ยตงกดเปิดอ่านบทความหนึ่งอย่างละเอียด
ตรรกะการเขียน การใช้คำ เหมือนหลุดออกมาจากปากนักวิจารณ์กีฬารุ่นเก๋า
ท้ายบทความยังมีโควตคำพูดโค้ชชื่อดังเมืองนอกมาสนับสนุนความคิดเห็นอีกต่างหาก
เพอร์เฟกต์
ในใจเซี่ยตงมีแค่คำนี้ แต