รียก”
เสียงเขาอู้อี้ผ่านหูฟัง แต่ฟังดูตื่นเต้นสุดขีด
เซี่ยตงตอบ “อือ” แต่ตาไม่ได้มองเพื่อน
สายตาเขาจับจ้องที่หน้าจอคอมของตัวเอง
บนหน้าจอ เทมเพลตเว็บไซต์ 4 แบบนอนนิ่งอยู่ เส้นสายและเลย์เอาต์เรียบง่าย เหมือนโครงกระดูกที่รอวันมีชีวิต
ไอ้ที่เปิดให้หวังเผิงเฟยดูเมื่อเช้า เป็นแค่ภาษาต่างดาวกับข้อความทดสอบมั่วๆ
เขาใช้โต้วเปาเจนมาเล่นๆ เพื่อทดสอบการแสดงผลเฉยๆ
ตอนนี้ เขาต้องอัดฉีด “วิญญาณ” ที่จะระเบิดยอดเข้าชมลงไปในโครงกระดูกสวยหรูพวกนี้
นั่นคือ คอนเทนต์
เซี่ยตงยังไม่ลงมือทันที
เขาเอนหลังพิงเก้าอี้ หลับตา คำนวณในหัวอย่างรวดเร็ว
ชาวเน็ตปี 2008 ชอบดูอะไร?
พวกเขาอยากรู้อะไรเกี่ยวกับโอลิมปิก?
แค่เอาข่าวมาแปะๆ ไม่มีประโยชน์ เว็บยักษ์ใหญ่อย่าง Sina หรือ Sohu ทำได้ดีกว่าเขาเป็นร้อยเท่า
เขาต้องใช้ “กลยุทธ์ลดมิติ” (Dimensional Strike)
ใช้ความได้เปรียบของข้อมูลข่าวสาร บดขยี้คู่แข่งให้ราบคาบ
เซี่ยตงลืมตา แววตาใสกระจ่าง
เขาหมุนเก้าอี้ ให้ตัวบังสายตาหวังเผิงเฟย
แล้วหยิบ Huawei Mate 90 Pro ออกมา
ปลดล็อกหน้าจอ เปิด [โต้วเปา]
“ช่วยรวบรวมตารางการแข่งขันโอลิมปิกปักกิ่งปี 2008 ทั้งหมด ตั้งแต่พิธีเปิดยันพิธีปิด ห้ามใช้ฟังก์ชันค้นหาออนไลน์ ให้ใช้ฐานความรู้ในตัวคุณระลึกออกมา”
คำสั่งถูกส่งออกไป
แทบจะทันที หน้าจอมือถือก็เริ่มแสดงข้อมูลตารางแข่งขันออกมา
มุมปากเซี่ยตงกระตุกยิ้ม
นี่แหละสิ่งที่เขาต้องการ
ไม่ใช่การพยาก
