นิ้วมือของเซี่ยตงพรมลงบนคีย์บอร์ดอย่างคล่องแคล่ว
Editor หลังบ้านของร้านค้ามีฟังก์ชันน้อยมาก ไม่รองรับสไตล์ CSS หลายตัว
แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับโปรแกรมเมอร์จากปี 2025
เขาเปลี่ยนไปใช้โหมดเขียนโค้ดโดยตรง แล้วก๊อปปี้โค้ดที่ “โต้วเปา” (Doubao) เจนเนอเรตมาวางลงไปทีละส่วน
สีสัน, ฟอนต์, เลย์เอาต์, ระยะห่างระหว่างโมดูล…
หน้าร้านที่เดิมดูเชยสะบัดและเต็มไปด้วยกลิ่นอาย “ก๊อบเกรดเอ” เริ่มเปลี่ยนโฉมไปภายใต้ปลายนิ้วของเขา
เหมือนสาวชาวบ้านสวมเสื้อลายดอกหน้ามันเยิ้ม ถูกทีมสไตลิสต์ระดับโลกจับแปลงโฉมหัวจรดเท้า จนกลายเป็นซูเปอร์โมเดลเดินเฉิดฉายบนรันเวย์ปารีสแฟชั่นวีก
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป โครงร่างก็เสร็จสมบูรณ์
เซี่ยตงกดปุ่มพรีวิว
หน้าเว็บทั้งหน้าสะอาดตาจนน่าตกใจ
ด้านบนสุดเป็นป้ายชื่อร้านเรียบง่าย พื้นหลังขาว ตัวอักษรสีน้ำเงิน เขียนว่า “ร้านราชาของเล่น” (Toy King Shop) ด้วยฟอนต์ HeiTi ที่ดูภูมิฐาน
ถัดลงมาเป็นพื้นที่โล่งสำหรับสไลด์โชว์รูปภาพขนาดกว้าง แม้ตอนนี้จะยังว่างเปล่า แต่เซี่ยตงจินตนาการออกเลยว่า พอใส่รูปถ่ายคิวท์ๆ ฮาๆ ของซีรีส์ “เจ้าส้มอ้วน” ลงไป มันจะดึงดูดสายตาขนาดไหน
เลื่อนลงมาอีกนิด เป็นแถบเมนูหมวดหมู่สินค้าที่ชัดเจน
พื้นหลังของทั้งหน้าเป็นสีขาวบริสุทธิ์ ไม่มีรูปภาพรกๆ แม้แต่รูปเดียว ไม่มีตัวอักษรกะพริบวิบวับ
ในปี 2008 ดีไซน์แบบนี้ถือเป็นพวก “นอกรีต” ชัดๆ
หน้าเว็บยุคนั้นต้องอัดทุกสีที่นึกออกลงไ
