ได้ สีสันฉูดฉาดแสบตา เมนูอิหยังวะเต็มไปหมด
นี่คือสุนทรียศาสตร์ปี 2008 สินะ?
ชอบจังเลย (ประชด)
เซี่ยตงบ่นในใจแต่มือก็ขยับไม่หยุด
เขาต้องแต่งหน้าร้านก่อน
เรื่องนี้เขาไม่ถนัดจริงๆ
ชาติก่อนเขาเป็นโปรแกรมเมอร์ ไม่ใช่ดีไซเนอร์
เวลาเห็นแบบร่างสวยๆ งามๆ ของพวก Product Manager สิ่งเดียวที่เขาคิดคือ “เขียนโค้ดยังไงให้ง่ายที่สุด”
ส่วนสวยไม่สวย ช่างหัวมัน ไม่ใช่หน้าที่เขา
แต่ตอนนี้ เขาคือ “One Man Army”
เซี่ยตงเหลือบมองหวังเผิงเฟยที่ใส่หูฟังเริ่มไล่ฆ่าคนในโลกเกมแล้ว เขาแอบล้วง Huawei Mate 90 Pro ออกมาจากกระเป๋า
เขาอาศัยจังหวะขยับท่านั่ง เอาหลังบังสายตาหวังเผิงเฟยไว้
“โต้วเปา”
เขาเรียกในใจ แล้วกดไอคอนที่คุ้นเคย
“ฉันต้องการแบบตกแต่งร้าน Taobao สไตล์ปี 2008 แต่ให้ดูล้ำกว่ายุคนี้หน่อย”
เซี่ยตงพิมพ์ข้อความลงไป
“ขอแบบ เรียบง่าย ดูแพง เน้นสินค้า แต่ต้องไม่ฉีกแนวจากพฤติกรรมคนใช้ยุคนี้มากเกินไป”
คำขอนี้ฟังดูย้อนแย้ง เหมือนคนเป็นไบโพลาร์
แต่เซี่ยตงเชื่อว่า โต้วเปาเข้าใจ
และก็เป็นไปตามคาด หน้าจอมือถือแสดงข้อความและภาพร่างเลย์เอาต์ขึ้นมาแทบจะทันที
[กำลังวิเคราะห์แผนงาน…]
[สไตล์อีคอมเมิร์ซกระแสหลักปี 2008: ข้อมูลหนาแน่น สีสันฉูดฉาด ใช้ภาพเคลื่อนไหวและ Flash เยอะเพื่อดึงดูดสายตา]
[Pain Point ของผู้ใช้: โหลดหน้าเว็บช้า รกสายตา หาจุดเด่นไม่เจอ]
[แนวทางปรับปรุง: ใช้แนวคิด “Minimalist” และ “Flat Design” แต่ยังค
