เมื่อเห็นสายตาที่ดูโตขึ้นผิดหูผิดตาของลูกชาย เซี่ยเจี้ยนกั๋วกับโจวอวิ๋นฟางมองหน้ากัน ทั้งคู่เห็นความตกใจและความโล่งใจลึกๆ ในแววตาของอีกฝ่าย
เงียบกันไปพักใหญ่ ในที่สุดเซี่ยเจี้ยนกั๋วก็ถอนหายใจ เหมือนยกภูเขาออกจากอก
“แกเดาถูกแล้ว”
“ตั้งแต่ต้นปีมา ออเดอร์จากยุโรปโดนตัดไปเกือบครึ่ง”
“เดือนที่แล้ว ลูกค้าเจ้าใหญ่ที่สุดในอเมริกาก็ยกเลิกออเดอร์ครึ่งปีหลังทั้งหมด”
“ตอนนี้ของเต็มโกดัง ขายไม่ออก เงินกู้ธนาคารก็จะครบกำหนด เงินเดือนคนงานก็แทบจะไม่มีจ่าย…”
ยิ่งพูด เสียงของเซี่ยเจี้ยนกั๋วก็ยิ่งต่ำลง เหมือนสัตว์ป่าที่จนตรอก
โจวอวิ๋นฟางนั่งแอบเช็ดน้ำตาอยู่ข้างๆ
นี่คือความจริง
ความจริงอันโหดร้ายที่พวกเขาพยายามปิดบังลูกชายมาตลอดหลายเดือน
ใจของเซี่ยตงบีบแน่น
แต่เขารู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลามานั่งเศร้า
“พ่อ แม่ ทำไมเราไม่ลองขายของบนเน็ตดูล่ะครับ?”
เขาโยนไอเดียออกไป
“บนเน็ต?” เซี่ยเจี้ยนกั๋วชะงัก “ขายยังไงบนเน็ต? หลอกลวงรึเปล่า?”
“ไม่หลอกครับ” เซี่ยตงอธิบายอย่างใจเย็น “ตอนนี้มีเว็บไซต์นึงชื่อ ‘เถาเป่า’ (Taobao) เหมือนตลาดนัดออนไลน์ขนาดใหญ่ เราไปเปิดร้านบนนั้น เอารูปถ่ายของเล่นโรงงานเราไปลง คนทั่วประเทศก็จะเห็น ถ้าเขาชอบ เขาก็กดส
