นงานกะทันหัน
ที่แท้ก็เพราะความลับรั่วไหลนี่เอง เลยพาลโกรธกลบเกลื่อนนี่เอง
แม้จะยังมีข้อสงสัยอยู่บ้าง แต่หูชื่อขี้เกียจซักใช้แล้ว ครั้นได้ข้อมูลจาก หูมามาแบบนี้ วันหน้าต้องระวังลู่เจินเงินให้มาก ป้องกันไม่ให้นางทําสําเร็จ ตามแผน!
เมื่อได้ เรื่องสําคัญ’ แล้ว หูชื่อก็ไม่อยากเสียเวลาอยู่ต่อ หันหลัง เตรียมจะกลับห้อง
หูมามารีบขวางไว้ “สะใภ้ใหญ่ แล้วเรื่องครอบครัวบ่าว….”
หูขอตอบด้วยทีท่าไม่ใส่ใจ “เจ้าจะรีบไปทําไม? ตอนนี้ถึงยังไงเจ้าก็ยัง มีชื่อเป็นคนของบ้านสาม เพิ่งถูกนายหญิงสามสั่งเนรเทศหมาดๆ ยืนข้าออก หน้าขัดขวางตอนนี้ มีเท่ากับยอมรับว่าเจ้ากับข้าสมรู้ร่วมคิดกันหรอกหรือ?”
“เจ้าไปกบดานอยู่ที่บ้านสวนสักพัก รอเรื่องเงียบ ฮูหยินสามหาย โกรธ ข้าค่อยหาทางย้ายเจ้ากลับมาจากบ้านสวนก็สิ้นเรื่อง”
ได้ค้ารับรองเช่นนี้ หูมามาก็ซาบซึ้งจนน้ําตาไหลพราก คุกเข่า โยกศีรษะให้หูชื่อทันที
หูชื่อทิ้งไป่หลิงไว้เฝ้าหน้าประตู ส่วนตัวเองเดินกลับห้องไปพักผ่อน
ไป่หลิงก้า บหูมามาสองสามคํา ให้เก็บตัวเงียบๆ ในห้องอย่า เพ่นพ่าน ตอนนี้ประตูชั้นนอกชั้นในลงกลอนหมดแล้ว ทั้งมีเวรยามเดิน ตรวจตรา ออกไปไม่ได้แน่นอน
ให้หูมามาอดทนหน่อย พรุ่งนี้เช้าจะมาปล่อยตัวให้ออกจากจวนไป สั่งเสร็จก็ใส่กุญแจห้องจากด้านนอก แล้วกลับไปรายงาน ชื่อ
พอกลับถึงห้องชั้นใน หูชื่อหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง ใส่แค่คลุมเสื้อตัว นอกครุ่นคิดใต้แสงตะเกียง ว่าจะจัดการลู
