่เงินเงินอย่างไร ให้นางยอมเป็น สะใภ้สี่ที่สงบเสงี่ยมเจียมตัวในจวนโหว
ไป่หลิงเดินเข้ามาเยี่ยไส้ตะเกียง อดไม่ได้ที่จะถาม “สะใภ้ใหญ่ ท่าน คิดจะย้ายครอบครัวหูมามา กลับมาจริงๆ หรือเจ้าคะ? นี่ยังไม่ต้องเอ่ยถึง เรื่องที่จะได้ไม่คุ้มเสียที่ต้องไปล่วงเกินบ้านสามเลย… ลําพังแค่ตัวยายเฒ่าหู ที่เป็นพวก หมาป่าตาขาว’ [1] เห็นแก่ผลประโยชน์ ส่วนตนเพียงเล็กน้อยก็ พร้อมจะทรยศเจ้านาย คนพรรค์นี้พวกเรา จะชุบเลี้ยงไว้ไม่ได้เด็ดขาดนะเจ้า คะ หลายปีมานี้ยายเฒ่าหูอาศัยชื่อว่าดูแลท่านสี่ กอบโกยไปตั้งเท่าไหร่ เลี้ยง ดูได้ทั้งบ้าน ได้ดีขนาดนี้ยังไม่รู้จักพอ ขึ้นมาติดตามท่าน แล้ววันหน้าเกิด โลภมากเรียกร้องหนักข้อขึ้นมาจะทํายังไงเจ้าคะ?”
หูชื่อแค่นยิ้ม “บ่าวที่ทรยศเจ้านายแบบนี้ ตีให้ตายยังไม่น่าเวทนา! ข้า ไม่ได้โง่นะ จะไปผิดใจกับบ้านสามเพราะบ่าวคนเดียวทําไม? ก็แค่รับปากสง เดชไปงั้น กันไม่ให้หมาจนตรอกอย่างนางอาละวาดจนขายหน้ากันไปหมด
เท่านั้นแหละ”
“รอพรุ่งนี้ฟ้าสาง เจ้าคอยดูนางออกไปแล้วส่งตรงไปที่บ้านสวนเลย ถึงตอนนั้นต่อให้นางร้องโวยวายก็ไม่มีใครสนใจแล้ว
ไป่หลิงได้ยินดังนั้นก็เบาใจ “เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ไม่ต้องถึงมือสะใภ้
ใหญ่หรอกเจ้าค่ะ พรุ่งนี้เช้าบ่าวจะให้คนไปส่งนางที่บ้าน รอจนเห็นนางถูก
คุมตัวไปแล้วค่อยกลับมารายงาน
เห็นหูชื่อเริ่มง่วง ไป่หลิงจึงรินน้ําแกงสงบจิตที่อุ่นไว้บนเตามา
ปรนนิบัติให้ดื่ม
หูชื่อดื่มน้ําแกง
