ง
สิ้น”
พูดจบก็โบกมือ ให้รุ่ยเชียงดุมตัวคนออกไป
รุ่ยเชียงและสาวใช้เตรียมการไว้พร้อมสรรพ รวบรวมข้าวของของหู มามาได้เจ็ดแปดห่อผ้าใหญ่ ภายในมีทั้งผ้าพับหลากหลายสี เครื่องประดับ ทองเงิน เศษเงินก้อนเล็กก้อนน้อย รวมถึงของเล่นของสะสม และชุดเครื่อง เขียนพู่กันหมึกของฟูจืออี้ที่เคยหายไป
รุ่ยเชียงเห็นของพวกนี้แล้วคุ้นตายิ่งนัก ล้วนเป็นของในห้องฟูจืออี้ที่
เคยแจ้งว่าหายหรือชํารุดเสียหาย
ที่แท้ก็ถูกหมามาแอบยักยอกไปนี่เอง
นางโกรธจนตัวสั่น ชี้ของคุ้นตาเหล่านั้นให้ลู่เจินเจินดู
หูมามาที่หน้าขีดเผือดอยู่แล้ว พอเห็นของกลางถูกค้นเจอออกมาวาง กองตรงหน้า ก็ยิ่งหน้าถอดสีจนไร้สีเลือด เรี่ยวแรงในกายเหมือนถูกสูบออก ไปจนหมด ยืนทรงตัวไม่อยู่ ร้อนถึงบ่าวสองคนต้องช่วยพยุงไว้
ลู่เง็นเงินปรายตามองหูมามาอย่างมีนัย ก่อนจะสั่งให้บ่าวไพร่ขนของ
กลางทั้งหมด มุ่งหน้าตรงไปยังเรือนของหลานชื่อ
แม้หลานชื่อจะไปจัดการงานที่เรือนหน้า แต่ในเรือนก็ยังมีภรรยา
จางเสี่ยน บ่าวสินเดิมที่ไว้วางใจที่สุดเฝ้าอยู่
ภรรยาจางเสี่ยนเมื่อคืนนอนไม่เต็มอิ่ม การเฝ้าเรือนก็ไม่มีอะไรยุ่ง
ยาก จึงกะว่าจะงับพักสายตาที่ห้องโถงชั้นนอกสักครู่
จู่ๆ ก็ได้ยินว่าสะใภ้สี่พาคนยกโขยงเข้ามา ก็ตกใจจนสะดุ้ง หรือว่าจะ เกิดเรื่องร้าย?
นางรีบกุลีกุจอออกมาต้อนรับ เห็นลู่เจินเงินสีหน้าถมึงทึง ด้านหลังมี สาวใช้บ่าวไพ่แบกห่อผ้า และรั้งท้ายด้วยการคุมตัวคนผู้หนึ่งมา เพ่งม
