ู่คุยกันก่อน
ส่วนคนอื่นๆ ก็แยกย้ายกันกลับไปพักผ่อนเถอะ”
ฮูหยินรองและฮูหยินสามสบตากันแวบหนึ่ง ก่อนจะรีบลุกขึ้นย่อกาย
คารวะลา หูชื่อและคนอื่นๆ ก็ขอตัวลาตามออกมาเช่นกัน
ฮูหยินรองและฮูหยินสามเดินนําหน้าไปพลางพูดคุยเรื่องสัพเพเหระ กันไปพลาง ส่วนลู่เงินเงินกับพวกหูชื่อเดินรั้งท้ายอยู่ด้านหลัง
ทันทีที่ก้าวพ้นเขตเรือนฮูหยินผู้เฒ่า หูชื่อแค่นหัวเราะเย็นชาพลาง
เอ่ย เสียงเบาพอให้ได้ยินกันเพียงไม่กี่คน “น้องสะใภ้สี่เก่งกาจไม่เบาเลยนะ ใช้เวลาเพียงไม่กี่วันก็สยบคนทั้งเรือนทิ้งเทาได้อยู่หมัด แม้แต่คนที่ฮูหยินผู้ เฒ่ามอบให้ เจ้ายังทําให้พวกนางภักดีแบบถวายหัวได้ ช่างมีความสามารถ
เหลือเกิน…”
จ้าวชื่อที่เดินตามมาติด ๆ ก็ไม่วายพูดจากระแนะกระแหนด้วยน้ํา เสียงประหลาด “วันแรกก็กล้าลงไม้ลงมือตีคน ย่อมต้องเป็นความสามารถใน การใช้กําลังอยู่แล้ว! สาวใช้พวกนี้ผิวพรรณบอบบาง จะทนมือทนเท้าได้สักกี่ นา? โดนตีเข้าไปก็ต้องเข็ดขยาดเป็นธรรมดา…
ส่วนชุนชื่อ… เสี่ยงออกไปยืนเงียบๆ อยู่ด้านข้าง ไม่อยากเอาตัวเข้า
ไปพัวพันด้วย
ลู่เจินเจินพยายามปั้นหน้าฝืนยิ้มแบบแกนๆ ออกมา
“ต่อให้ข้าเก่งกาจแค่ไหน ก็เทียบพวกพี่สะใภ้ไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ! ไม่รู้ว่า
ท่านไหนไปฝึกวิชาหูทิพย์ตาทิพย์มา เรื่องราวในเรือนทิ้งเทาของข้าถึงได้รู้สึก รู้จริงราวกับไปเห็นด้วยตาตนเองเช่นนี้ วรยุทธ์ล้ําเลิศปานนี้ ข้าคงต้องขอคํา ชี้แนะจากพวกพี่สะใภ้ให้มากเสียแล้ว เ
