นิดและเลี้ยงดูข้ามา การใช้ตัวข้าแลก กับการช่วยพี่ใหญ่ออกมาจากคุก ก็นับว่าโต้ตอบแทนบุญคุณเลี้ยงดูของสกุล ลู่แล้ว แม้ข้าจะเป็นบุตรสาวสกุลลู่ แต่ยามนี้ย้าคือสะใภ้สกุลฟู ได้รับเมตตา จากท่านสี่ จวนโหวจึงมีที่ให้ข้าได้อาศัยพักพิง ย้าย่อมต้องเห็นแก่จวนโหว เป็นสําคัญ เห็นแก่ท่านลี่เป็นสําคัญในทุกเรื่องเจ้าค่ะ”
“การกลับไปเยี่ยมบ้านเดิมครั้งนี้ เดิมทีข้าคิดว่าจะผ่านไปได้ด้วยดี ใครจะรู้ว่าแม่ใหญ่และพี่น้องของข้า พอเจอหน้าไม่ถามไถ่สารทุกข์สุกดิบสัก
คํา เอาแต่เอ่ยปากจะให้ข้าใช้ชื่อจวนโหวไปหาผลประโยชน์ให้สกุลลู่ บีบให้ย้า แนะนําคุณชายตระกูลดีๆ ที่สนิทกับจวนโหวให้พี่น้องของข้า…”
ย้า…”
“เรื่องพรรค์นั้นมันไร้คุณธรรมสิ้นดี ข้าจะทําลงได้เยี่ยงไรเจ้าคะ?
กัน
ในเวลาเดียวกัน ณ สถานที่อีกแห่งหนึ่ง
เรือนพักผ่อนของท่านโหวผู้เฒ่า ฟูจืออี๋ก็กําลังพูดถึงเรื่องนี้อยู่เช่น
คนสกุลลู่ช่างโลภมากไม่รู้จักพอจริงๆ เพิ่งจะช่วยลู่หูออกจากคุกได้
ไม่กี่วัน ก็เริ่มมีความคิดอื่นแอบแฝงเสียแล้ว ตอนอยู่ในห้องหนังสือ เริ่มแรก ก็คิดจะให้จวนโหวของเราช่วยอุ้มชูสกุลลู่ ให้ลู่ชื่อเจี้ยได้เลื่อนขั้น หรือถ้าไม่ได้
จริงๆ ก็ขอให้ย้ายไปอยู่กรมกองที่มีผลประโยชน์ให้กอบโกยได้ขอรับ”
“ซ้ําร้ายไปกว่านั้น พวกเขายังคิดจะให้พวกเราหาลู่ทางฝากฝังลู่หูเข้า ไปเรียนในสํานักศึกษา หลวงอีกด้วยขอรับ!”
“หลานรําคาญไม่อยากฟังเรื่องพรรค์นี้ จึงอ้างว่าจะออกมาห
