้าหายไปไหนแล้ว?
ลู่หูถูกลู่เหลียนเหลียนทับจนมึนหัวตาลาย เจ็บร้าวไปทั้งตัว
พอจะลุกขึ้น นังเด็กบ้าลู่เหลียนเหลียนก็ยังทับตัวเขาอยู่ ทําให้เยา
ตะเกียกตะกายปัดป่ายไปมาอยู่นานก็ลุกไม่ขึ้นเสียที
ปาก
ซ้ํายังได้ยินนั่งเด็กลู่เหลียนเหลียนปาก พร่ําเรียกหาแต่ ‘พี่เขยไม่หยุด
เยาบันดาลโทสะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ผลักลู่เหลียนเหลียนกระเด็น
ออกไปเต็มแรง พร้อมด่ากราดว่า
“นังเด็กสมควรตาย ตาบอดหรือไง? ที่แกทับอยู่น่ะคือข้า รีบไสหัวไป
ให้พ้นๆ เดี๋ยวนี้ จะทับย้าให้ตายเลยหรือไง!”
ว่าแล้วก็หันไปด่าพาลด่าบ่าวไพร่ข้างกายต่อ
“ตายกันหมดแล้วรึ? ไม่เห็นหรือไงว่านายท่านอย่างข้าล้มอยู่? ยังไม่
รีบมาพยุงบ้าขี้นอีก!”
เหล่าบ่าวไพร่รีบกรูเข้ามา ออกแรงช่วยกันพยุงลู่หูให้ลุกขึ้นมา
ลู่หู่ยังคงด่าทอไม่หยุด “ลู่เหลียนเหลียน นั่งแพศยาทําข้าเจ็บตัว คอย
ดูเถอะประเดี๋ยวข้าจะจัดการแกให้น่วม…”
สมองของลู่ชื่อเจี๊ยประมวลผลไม่ทันไม่รู้จะด่าลูกชายที่ทําตัวไม่ สํารวมต่อหน้าแขกเหรื่อก่อนดี หรือจะด่าลูกสาวคนที่สามดี ที่ใช้วิธีตื้นเขิน
น่ายายหน้าเช่นนี้?
หรือจะพุ่งเข้าไปตบหน้าลูกสาวคนรองที่กําลังบ้าคลั่งอยู่ข้างใน
แล้วด่านังลูกทรพีตี?
เขายืนนิ่งแข็งทื่อเป็นตอไม้ไปเสียแล้ว จนกระทั่งฟูจืออี๋แสร้งกระแอม
ไอขึ้นมาทีหนึ่ง นั่นแหละถึงช่วยปลุกเขาให้ตื่นจากภวังค์ได้
ลู่ชื่อเจี๋ยถลึงตาใส่ลู่หู่และลู่เหลียนเหลียนไปทีหนึ่ง จากนั้นจึงได้สาว เท้าอย่างเร
