เห็นเหตุการณ์เต็มสองตา อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะกิดใจขึ้นมา รอจนฟูจืออี้และคนอื่นๆ เดินไปไกลแล้ว หวังซื่อถึงค่อยแสแสร้ง
แกล้งยิ้ม
“คุณหนูรองกลับมาเยี่ยมบ้านเดิมวันนี้ นับเป็นแขกคนสําคัญเชียว นะ! ให้พี่น้องของเจ้าอยู่คุยเป็นเพื่อนเถิด เจ้าเพิ่งแต่งออกไปไม่กี่วัน แต่พอ ที่บ้านยาดคนไปสักคน ก็พลอยเงียบเหงาว่างเปล่าชอบกล พวกเราล้วนคิด ถึงเจ้าแทบแย่”
คุณหนูใหญ่ ‘สู่ผิงผิง’ผู้ถนัดการทําดีแต่เปลือกนอกที่สุด เดินเข้ามา ประชิดตัว แล้วยื่นมือมาคล้องแขนลู่เจินเจินอย่างสนิทสนม “น้องรอง รีบ เล่าให้พวกเราฟังหน่อยเถิด ว่าการได้แต่งงานสูงศักดิ์เข้าจวนโหวเป็นยังไง
บ้าง? ดูเสื้อผ้าที่เจ้าสวมใส่และเครื่องประดับพวกนี้สิ อย่างน้องรองนี่เรียกว่า ก้าวเดียวขึ้นสวรรค์ บินขึ้นยอดไม้กลายเป็นพญาหงส์ ไปแล้วกระมัง?”
ผสมโรง
จวนโหว”
คุณหนูสาม ลู่เหลียนเหลียน’ และคุณหนูสี่ ‘ลู่เจียวเจียว’ พลอยรีบ
“นั่นสิเจ้าคะ พี่รองนี่ถือว่ามีวาสนาใหญ่หลวงเชียวนะที่ได้ตบแต่งเข้า
ลู่เจินเจินรู้อยู่เต็มอกว่าพี่น้อง ในนาม” เหล่านี้ ไม่มีใครหวังดีกับนาง
ด้วยใจจริงสักคน
พวกนางทั้งอยากรู้อยากเห็นว่าชีวิตในจวนโหวหรูหราเพียงใด แต่ใน
ใจลึกๆ กลับสาปแช่งไม่อยากให้นางได้ดีมีความสุข
หากพวกนางห่วงใยตนจริงๆ นางคงจะบอกไปตามตรงแล้วว่าชีวิตใน
จวนโหวนั้นแสนจะสําราญใจเพียงใด
ทว่าเพื่อตัดปัญหาความวุ่นวายในภายหน้า ลู่เจินเจินจึงหยิบผ้าเช็ด หน้าชุบน้ําขิงที
