้าวซื่อเพิ่งจะได้สติ รีบ
ซอยเท้าวิ่งไล่กวดเจ้านายตามไปติดๆ
จินซื่อหันกลับมา สีหน้าเจือความไม่พอใจ “สะใภ้สี่กิริยามารยาทของ เจ้านี่ช่างไม่ไหวเลยนะ ถึงอย่างไรนางก็เป็นพี่สะใภ้ เจ้าเป็นผู้น้อยเหตุใดจึง พูดจาไร้สัมมาคารวะเช่นนั้น?”
หลานชื่อผู้เป็นแม่สามีรีบออกโรงปกป้องลูกสะใภ้ทันควัน
“พี่สะใภ้ใหญ่ สะใภ้ลี่ยังเด็กนัก! นิสัยอาจจะดูไร้เดียงสาไปบ้าง แต่ข้า กลับชอบนิสัยตรงไปตรงมาแบบนี้ของนางไม่ใช่น้อย เจ้าสี่บ้านข้าเป็นพวก ปากหนัก ได้ภรรยาช่างเจรจาเช่นนี้แหละถึงจะสมกัน อย่าได้เข้มงวดกับนาง
นักเลย”
“อีกอย่าง สะใภ้สี่เพิ่งจะแต่งเข้ามาได้ไม่ทันไร สะใภ้สามเป็นถึงพี่สะใภ้
กลับพูดจาประชดประชันเช่นนั้น ช่างเป็นคนหูตาคับแคบเสียจริง เอาเถิด…. ประเดี๋ยวข้าจะให้คนส่งของขวัญไปปลอบใจที่เรือนสะใภ้สาม เป็นการขอขมา
แทนนางก็แล้วกัน”
จินซื่อคาดไม่ถึงว่าหลานซื่อจะกางปีกปกป้องลูกสะใภ้ที่เพิ่งเข้าใหม่ถึง
เพียงนี้ จึงได้แต่ปรายตามองอีกฝ่ายแวบหนึ่ง
เมื่อเห็นหลานชื่อยังคงยิ้มน้อยๆ แต่ไม่มีทีท่าว่าจะยอมถอย จินซื่อก็
จนใจจะกล่าวต่อ อย่างเสียนางก็เป็นเพียงป้าสะใภ้ มิใช่แม่สามีโดยตรงยอง
ลู่เจินเจิน
เมื่อเห็นลูกสะใภ้ทั้งสองคนจัดการเรื่องราวเรียบร้อยแล้ว ฮูหยินผู้
เฒ่าไปถึงค่อยเอ่ยปาก
“ว่ากันตามจริง ล้วนเป็นความผิดของหญิงชราอย่างข้าเอง แก่ตัวจน เลอะเลือน คิดอ่านสิ่งใดรอบคอบ พอเห็นสะใภ้สี่น่ารักน่าเอ็นดูเข้าหน่อย ก็
มัวแ