แค่พูดจาขวานผ่าซาก แต่เจตนาที่หวังดีนั้นชัดเจน
อย่างมากเขาก็แต่บุรุษปากร้ายที่ความฉลาดทางอารมณ์ [1] ต่ํา
เตี้ยเรี่ยดินไปนิดก็เท่านั้น
มีอะไรให้ต้องเสียใจกัน?
ยิ่งไปกว่านั้น นี่มันเงินทั้งห้าร้อยตําลึงเชียวนะ! ตราบใดที่มีตัว
เงินอยู่ในมือ ต่อให้ฟูคือ จะพูดจาระคายหูยิ่งกว่านี้อีกสักหน่อย นางก็
จะไม่เก็บมาใส่ใจให้รกสมองหรอก
ใครจะไปมีเรื่องกับ ‘ป๋า’ ได้ลงคอ?
นางฉีกยิ้มจนตาหยี รับคําอย่างแข็งขัน
“รับทราบเจ้าค่ะ ท่านวางใจได้เลย ข้ารับรองว่าจะใช้เงินนี้ให้คุ้ม ค่าที่สุด จะไม่มีวันไปทําเรื่องให้ท่านต้องอับอายขายหน้าผู้ใดข้างนอก แน่นอนเจ้าค่ะ”
ท่าทีรับคําอย่างว่าง่ายเช่นนี้ ทําให้ฟูจือลอบถอนหายใจออกมา อย่างโล่งอก เขาเบาใจลงไปเปลาะหนึ่ง พลางพยักหน้าอย่างพึงพอใจ…
สมแล้วที่เป็นว่าที่ภรรยาที่เขาเลือกมากับมือ แม้ตัวจริงจะต่าง จากที่คาดการณ์ไว้ตอนแรกไปไกลโข… แต่แบบนี้ก็ไม่เลวเหมือนกัน!
ทว่า… ความอดทนของเขาก็มาถึงขีดจํากัดจนได้
ปกติเส้นผมของเขา เช็ดแค่สองสามทีก็หมาดแล้ว จากนั้นไปนั่ง
ผิงไฟที่ “กรงรมเครื่องหอม (2) ไม่ทันไรก็แห้งสนิท แต่พอเป็น เงินเงินมาเช็ด นางกลับเช็ดมาตั้งครึ่งค่อนวัน ก็ยังวนเวียนเช็ดอยู่แต่ เส้นผมไม่กี่เส้น กระทั่งดึงหนังหัวเขาจนเจ็บแปลบไปหมดก็ยังไม่ยอม เปลี่ยนที่ ยืนรอให้นางเช็ดจนแห้งทั่วศีรษะ เกรงว่าฟ้าคงสว่างเสียก่อน
เขาแย่งผ้าเช็ดผมกลับมา เช็ดลวกๆ ไปสองสามที แล้วเดินไปนั่ง ห
