พระองค์พ่ะย่ะค่ะ!” ถังเจิ้นพยักหน้า
“ดี จงสั่งให้ทหารม้าเบาห้าพันนายติดตามข้าไปยังเมืองไป๋หลิงทันที เร็วที่สุดเราอาจไปถึงที่นั่นภายในห้าวัน!”
“น้อมรับคำบัญชาพ่ะย่ะค่ะ!” ถังเจิ้นพยักหน้าก่อนกล่าว “ฝ่าบาท ผู้บัญชาการเฟิงจี้สิงเพิ่งมาถึงมาที่นี่พ่ะย่ะค่ะ”
“โอ้? ผู้บัญชาการเฟิงมีเหตุอันใดกัน?”
“เขานำพระราชกฤษฎีกาขององค์จักรพรรดินีพร้อมสารจากราชาชีไห่และป้ายเหล็กตระกูลถังมาส่งให้กองกำลังเมืองชีไห่พ่ะย่ะค่ะ โดยมีคำสั่งให้ถังลู่ส่งกองกำลังทั้งหมดไปยังมณฑลชางหนานเพื่อช่วยป้องกันศัตรู”
“เช่นนี้เอง…ท่านตามข้าไปพบผู้บัญชาการเฟิงด้วย”
“พ่ะย่ะค่ะ!”
สายลมฤดูใบไม้ผลิด้านนอกค่ายพัดโชยปะทะใบหน้า เฟิงจี้สิงต้องเดินทางมาที่นี่อย่างรีบร้อนโดยอดหลับอดนอนทั้งคืนจึงนำกองทหารติดตามมาด้วยเล็กน้อยเท่านั้น เขาประสานหมัดพลางยกยิ้มทันทีที่เห็นหญิงสาว “ถวายบังคมพ่ะย่ะค่ะองค์หญิงซี!”
“ผู้บัญชาการเฟิงสุภาพเกินไปแล้ว”
ถังเสี่ยวซียิ้มจาง “ท่านนำสารทางการทหารมาส่งหรือ?”
“พ่ะย่ะค่ะ”
“ท่านมั่นใจหรือไม่ว่าจะได้รับอำนาจทางทหารจากถังลู่?”
“ไม่เลยพ่ะย่ะค่ะ” เฟิงจี้สิงกล่าวตามตรงพลางยกยิ้ม “แต่ไม่ว่าอย่างไรข้าก็จะต้องทำทุกทางเพื่อรับใช้จักรวรรดิ”
“ข้าจะช่วยเนื่
