รับประกันความปลอดภัยขอรับ!”
ถังหลานอดไม่ได้ที่จะกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ถังฉี เจ้าเพียงเขลาเกินกว่าจะเข้าใจแผนการทั้งหมด อา…ไม่เป็นไร ฮ่าๆๆ ในเมื่อสวรรค์เล่นตลกกับตระกูลถัง เช่นนั้นข้าคงทำได้เพียงยอมรับชะตากรรมของตนเอง! ถังฉี กองทัพถังลู่อยู่ที่ใด?”
“ทหารชั้นยอดสามแสนนายยังอยู่ที่จวนเจ้าเมืองชีไห่ขอรับ ตราบใดที่ท่านหลานกงออกคำสั่ง นายน้อยถังลู่จะนำกองทัพออกมาทันที”
“คนของเสี่ยวซีอยู่ที่ใด?”
“องค์หญิงซีนำกองทัพเผ่าพันธุ์อสูรสองหมื่นตนปกป้องชานเมืองทางตะวันตกของเมืองหลันเยี่ยนด้วยเหตุผลบางประการ ดูเหมือนพวกเขาต้องการป้องกันกองทัพมณฑลชีไห่ ข้าน้อยไม่เข้าใจเจตนาขององค์หญิงซีนัก”
“เฮ้อ เสี่ยวซีนะเสี่ยวซี…” ถังหลานเงยหน้ามองต้นทับทิมพร้อมบ่นพึมพำ “กลายเป็นเสี่ยวซีที่ป้องกันเมืองงั้นหรือ…ถังฉี เตรียมปากกาเหล็กและหมึกมาที ข้าจะเขียนจดหมาย จากนั้นเจ้านำทหารม้าเบาเพื่อไปส่งจดหมายนี้ให้ถึงมือถังลู่ด้วยตนเอง”
“ขอรับ!”
ไม่นานถังหลานก็มอบม้วนหนังสือที่เขียนด้วยลายมือตนเองพร้อมตราประทับของราชาชีไห่ให้ถังฉี เมื่อเห็นใบหน้าเต็มไปด้วยความใคร่รู้ของอีกฝ่ายเขาจึงกล่าวว่า “หากอยากรู้ก็เปิดอ่านดูเถอะ”
ถังฉีพยักหน้ารับก่อนจะเปิดม้วนหนัง
