สือขึ้นอ่าน ฉับพลันร่างกายของเขาสั่นสะท้านพร้อมกล่าวว่า “ท่านหลานกงตัดสินใจมอบอำนาจกองกำลังสามแสนนายในมณฑลชีไห่ให้แก่องค์หญิงซีจริงๆ หรือ?”
“อืม”
ถังหลานกล่าวอย่างเคร่งขรึม “เสี่ยวซีกล้าหาญและเด็ดเดี่ยว ขณะที่ถังลู่ขี้อิจฉาและใจแคบ ข้าครุ่นคิดถึงสิ่งนี้มานานแล้ว บางทีกองทัพเมืองชีไห่อาจสามารถยืนหยัดในนานกว่าหากอยู่ในมือเสี่ยวซี สำหรับถังลู่…ไม่ช้าก็เร็วเด็กคนนี้คงทำลายกองทัพจนสิ้น เอาล่ะ เจ้าไปได้แล้ว”
“แต่…” ถังฉีกล่าว “ด้วยสารลายลักษณ์อักษรของท่านเพียงสิ่งเดียว นายน้อยถังลู่จะยอมมอบอำนาจทางทหารอย่างเชื่อฟังหรือขอรับ?”
“ข้ารู้ดีว่ามันคงจะไม่ง่าย”
ถังหลานพึมพำ “เช่นนั้น เมื่อเจ้าถึงเมืองชีไห่ จงใช้ป้ายเหล็กตระกูลถังของข้าเพื่อขอให้ถังลู่เรียกเหล่าแม่ทัพและขุนนางทั้งหมดมาหารือ จากนั้นจงนำสารนี้ออกมาต่อหน้าทุกคน ข้าเชื่อว่าถังลู่จะไม่กล้าท้าทายคำสั่งของข้าอย่างเปิดเฉยเป็นแน่”
“ข้าน้อยเข้าใจแล้วขอรับ!”
ถังฉีเก็บม้วนหนังสือลงถุงข้างเอวอย่างระมัดระวังก่อนจะหันมองถังหลานพร้อมกล่าวว่า “ท่านหลานกง ข้าน้อยจะปล่อยกองกำลังเพิ่มเติมอีกสี่หมื่นนายไว้ด้านนอกเมืองปู้กู่ ท่านสามารถนำพวกเขาไปยังเมืองไป๋หลิงได้ขอรับ”
