่อมอบให้แม่ทัพหลง เขาสามารถนำไปใช้โจมตีเมืองไป๋หลิงและป้องกันปีศาจได้”
“ขอรับท่านแม่ทัพ!”
“ขอบคุณแม่ทัพติง” หลงเซียนหลินประสานหมัดกล่าวด้วยความซึ้งใจ
ทั้งสองเผยยิ้มให้กันก่อนก็จะแยกย้ายออกไป
ฉินอี้สร้างจักรวรรดิอี้เหอจากมณฑลหลิงหนานภายใต้คำขวัญทุกสรรพชีวิตมีความเท่าเทียม จักรวรรดิยืนหยัดมาเป็นเวลาห้าปี แต่ตอนนี้มันมาถึงขอบหน้าผาแล้ว มีเพียงเขาเท่านั้นที่จะสามารถกอบกู้ไว้ได้ อีกทั้งยังเหลือแม่ทัพเพียงสองคน กระนั้นติงซี่จิตใจดีและชอบธรรมเกินไป ขณะที่หลงเซียนหลินเป็นทหารที่กำลังถูกสงสัยในความภักดี ขณะนี้ราวกับทั้งสองกำลังจมอยู่ในหล่มโคลน ยิ่งดิ้นรนมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งจมลงไปมากเท่านั้น กระทั่งไม่สามารถถอนตัวได้อีกต่อไป
……….……….……….……….
