ติงซี่กล่าวตอบ “แม้จะเป็นคำสั่งของราชาผู้พิชิต แต่เรากลับไปยังป้อมปราการเจี้ยงเก๋อพร้อมกันไม่ได้ มิเช่นนั้นแผ่นดินมณฑลหลิงหนานคงหายไปครึ่งหนึ่ง ศัตรูของเราขณะนี้คือเฟิงจี้สิง เขาเก่งกล้าในกลยุทธ์ไม่ด้อยไปกว่าเฉียนเฟิงและหลินมู่อวี่ เมื่อใดที่เราถอนทัพทั้งหมดออกไป เฟิงจี้สิงจะต้องโจมตีเมืองสายัณห์อย่างแน่นอน คนอย่างซีหยางโหว…เขาจะเป็นคู่ต่อสู้ของเฟิงจี้สิงได้อย่างไร แม่ทัพหลง ท่านนำกองทัพสองแสนนายไปเสริมกำลังเพื่อยึดเมืองหลวงกลับมาเถิด ส่วนข้าจะนำกองทัพสองแสนนายประจำการอยู่ที่มณฑลชุนไป๋เพื่อต่อต้านเฟิงจี้สิง คิดว่าอย่างไร?”
“อืม ข้าเองก็มีเจตนาเดียวกัน”
หลงเซียนหลินพยักหน้า “กองทัพของเราจะออกเดินทางไปเสริมกำลังคืนนี้ก่อนที่เซี่ยงอวี้จะดึงกองกำลังเข้าโจมตีป้อมปราการเจี้ยงเก๋อ แม่ทัพติงจำไว้ให้ทีว่าเฟิงจี้สิงแข็งแกร่งมาก ดังนั้นอย่าหุนหันพลันแล่น มณฑลชุนไป๋สำคัญต่อจักรวรรดิอี้เหอมมาก ท่านห้ามสูญเสียมันไปเด็ดขาด”
“ข้ารู้แล้ว และจะป้องกันให้ดี”
“อื้ม!”
ติงซี่สูบยาสูบจนหมดก่อนจะหยิบน้ำเต้าใส่สุราขึ้นผูกที่เอว เขาหันไปกล่าวกับนายพลกลุ่มหนึ่งว่า “ตามข้าไปยังกำแพงเหล็กและนำยุทธภัณฑ์อักขระวิเศษออกมาทั้งหมดเพื
