งที่ทำให้ลวี่หยางรู้สึกคุ้นเคยขึ้นมา
“ที่นี่คือแผนภาพห้วงอเวจีหยุดบรรจบคือของวิเศษระดับมรรคผลซึ่งชิงเฉิงเฟยเสวี่ยเจินจวินได้สกัดออกมาจาก[วารีใต้ลำธาร]ใช้เป็นสถานที่ปิดด่านบ่มเพาะโดยเฉพาะ ปกติแล้วภายในภายนอกจะถูกผนึกแน่นหนา”
แผนภาพห้วงอเวจีหยุดบรรจบ!
ครั้งหนึ่งเมื่อตอนลวี่หยางร่วมศึกชิงวิถีแห่งการบ่มเพาะในระดับรวมลมปราณ ชิงเฉิงเฟยเสวี่ยเจินจวินก็เคยมอบสมบัตินี้ให้ใช้มาแล้ว ไม่คาดคิดว่าวันนี้จะได้เห็นอีกครั้ง
ทว่าลวี่หยางกลับมิได้ก้าวเข้าไป กลับกัน ในทะเลแห่งจิตสำนึกของเขา รากมังกรขดและการณ์รุ่งโรย หนึ่งเป็นวิชาเทพ อีกหนึ่งเป็นความอัศจรรย์ พลันผุดขึ้นพร้อมกัน ก่อให้เกิดสัญญาณเตือนในจิตวิญญาณ
‘อันตราย!’
ขณะเดียวกัน จงกวงก็กล่าวอธิบายต่อไปว่า
“ชิงเฉิงเฟยเสวี่ยเจินจวินนั้นหยิ่งทะนงยิ่งนัก เคยเอ่ยไว้ว่า ทั้งใต้หล้า มีเพียงคนสองประเภทเท่านั้นที่ก้าวเข้าสู่สถานที่ปิดด่านของนางได้”
“ข้อแรก ย่อมต้องเป็นผู้ที่ได้รับเชิญจากนางโดยตรง”
“ข้อสอง ก็คือผู้ที่มีพลังแข็งแกร่งเพียงพอ”
ว่าจบ จงกวงก็ก้าวไปยืนตรงหน้าของแผนภาพห้วงอเวจีหยุดบรรจบทันใดนั้นพลังก็พลันส่องสว่างกลายเป็นกระจกกลมหนึ่งบานแขวนอยู่บนท้องฟ้า
กระจกนั้นไร้กรอบ เป็นเพียงกระจกใสสว่างวาวประดุจพระอาทิตย์พระจันทร์ ลวี่หยางที่ยืนอยู่ด้านข้างเพ่งมองด้วยจิตเทวะ ก็ยังไม่อาจหยั่งถึงความลึกของมันได้ เพียงรู้สึกว่าพลังจิตที่ทอดออกไปตกกระทบกระจกเหมือ
