นออก อย่าทำอะไรวู่วามจนกว่าข้าจะสั่ง”
“ใช่!”
–
ทางฝั่งตะวันตกของหุบเขาชางหลิน ธงรบของจักรวรรดิโบกสะบัดไปตามสายลม กองทัพของเซียงหยูเป็นแนวหน้า ทหารและม้าหลายแสนนายได้ปิดกั้นทางออกด้านตะวันตกของหุบเขาชางหลินทั้งหมด ทุกคนต่างง่วนอยู่กับการขุดกับดัก วางเขาสัตว์ และสิ่งก่อสร้างป้องกันอื่นๆ
เซียงหยูถือหอกยาวเดินท่ามกลางฝูงชน คิ้วขมวดมุ่น กลุ่มทหารตระกูลถังที่อยู่ข้างหลังเขาดูไม่ค่อยดีนัก ข่าวกรองทางทหารมาถึงในตอนเช้า เผ่าปีศาจปรากฏตัวขึ้นที่หุบเขาชางหลิน การต่อสู้ครั้งนี้ใกล้จะเกิดขึ้นแล้ว ในประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิ ไม่เคยมีกองทัพใดเคยชนะการต่อสู้แบบตัวต่อตัวกับเผ่าปีศาจมาก่อน
“มาร์ควิส มองไปทางนั้น!” ทันใดนั้น กัปตันก็ชี้ไปยังป่าที่อยู่ไกลออกไป ที่นั่น มีกลุ่มคนเดินลัดเลาะผ่านป่าไปอย่างคล่องแคล่ว ราวกับว่าภูมิประเทศที่ยากลำบากไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อพวกเขา ยิ่งไปกว่านั้น กลุ่มนายพลเหล่านี้ล้วนสวมเครื่องหมายมังกรทองของค่ายทหารหลงตัน สะท้อนแสงระยิบระยับภายใต้แสงอาทิตย์
“นั่นหลินมู่หยู เว่ยโจว และคนอื่นๆ ใช่ไหม” เซียงหยูถาม “พวกเขาทำอะไรกันอยู่ตรงนั้น”
“คงจะสำรวจภูมิประเทศ!”
“น่าสนใจ …”
เซียงหยูยิ้มเล็กน้อย “น้ำมันบีชดำทั้งสองข้างภูเขาพร้อมหรือยัง?”
“ใช่ ตราบใดที่เผ่าปีศาจยังกล้าตั้งกองทัพบนที่สูง ข้ารับรองได้เลยว่าแม้แต่แม่ของพวกมันก็จำพวกมันไม่ได้”
“ฮะๆ ดีแล้วล่ะ”
–
ในป่า หลินมู่หยูนำเหล่าน
