บทที่ 537 ฮ่วนหมิงล้มล้างพุทธะ เจินอู่ขจัดมาร!
เจตจำนงแห่งกระบี่เดิมทีควรจะเป็นความอัศจรรย์แห่งวิชาเทพที่มีฐานะเทียบเท่าเจินจวิน
โดยเฉพาะเจตจำนงแห่งกระบี่ระดับสมญานามยิ่งก้าวล้ำไปอีกขั้น แม้จะมองทั่วทั้งนิกายกระบี่ก็มีเพียงกังสิงปู้เต้าเจินจวินกับเจินเหรินปราบมารเท่านั้นที่บรรลุถึง
ความยากลำบากเพียงใด…ย่อมพอจะจินตนาการได้
เพราะเจตจำนงแห่งกระบี่หาได้ข้องเกี่ยวกับระดับพลังไม่อิงอาศัยความรู้ความสามารถไม่ขึ้นอยู่กับสิ่งภายนอกหากแต่…ดูเพียงจิตใจของผู้บำเพ็ญโดยแท้ มิใช่ผู้ผ่านประสบการณ์ใหญ่หลวง ย่อมยากนักที่จะขนานนามเจตจำนงแห่งกระบี่
ทว่า…ลวี่หยางกลับกระทำได้
คัมภีร์ร้อยชาติที่เขาได้รับ หาใช่เพียงผลแห่งการสะสมหลังการประมวลแต่ละชาติ หากแต่…ประสบการณ์ในแต่ละชาติภพ ก็ล้วนเป็นสมบัติล้ำค่าที่มิอาจประเมิน
เพียงแต่ทรัพย์สมบัติเหล่านี้กลับมิได้เด่นชัด ยากจะแปรเปลี่ยนเป็นพลังที่แท้จริง จนกระทั่งชาติปางก่อน ลวี่หยางเข้าสู่นิกายกระบี่ กลายเป็นศิษย์ของเจินเหรินปราบมาร บำเพ็ญเคล็ดกระบี่ ตรึกตรองเจตจำนงแห่งกระบี่ รู้แจ้งต่อโลก ก็ยิ่งเข้าใจถึงความจำใจของสถานที่บัดซบแห่งนี้ และยิ่งขัดเกลาเจตจำนงแห่งกระบี่ของตนให้หนักแน่นยิ่งขึ้น
จนกระทั่งยามนี้ ดอกผลจึงเบ่งบาน
หากเป็นเพียงเจตจำนงแห่งกระบี่ระดับสมญานามธรรมดา เกรงว่าจะยังไม่อาจชี้ขาดผลแห่งการต่อสู้นี้ได้ เป็นเพียงวิธีการหนึ่งที่ใกล้เคียงกับความอัศจรรย์แห่
