งตำแหน่งมรรคผลเท่านั้น
ทว่าหากรวมกับตำแหน่งมรรคผลแห่งกระบี่แล้ว ย่อมไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
ครานี้ ลวี่หยางหาได้จำต้องแสร้งครองเหมือนครั้งก่อน หากอาศัยเพียงเจตจำนงแห่งกระบี่ทรนงก็ก่อให้เกิดการตอบสนองโดยพลันจากตำแหน่งมรรคผลแห่งกระบี่ยกระดับพลังอำนาจของแสงกระบี่
หากจะกล่าวอย่างไม่เกรงใจแล้ว
หนึ่งกระบี่นี้ พลังได้ทะลวงขอบเขตภาพลักษณ์ตำแหน่งมรรคผลไปแล้ว คล้ายจะสัมผัสถึงระดับความอัศจรรย์อันเป็นรากแท้แห่งตำแหน่งมรรคผลเข้าใกล้เจินจวินโดยแท้อย่างไร้สิ้นสุด
หากเฉิงเทียนเจิ้งเต๋อเจินจวินอยู่ที่นี่ เกรงว่ากระบี่นี้พอจะฟันแขนเขาขาดได้หนึ่งข้าง
“ฟัน!”
เสียงอันกึกก้องสั่นสะท้านทั่วฟ้าดิน แสงกระบี่พุ่งทะยานขึ้นเบื้องบนเก้าหมื่นลี้ แข็งกล้าทะลวงแสงพุทธะนับหมื่นนับพัน กระทั่งฉายส่องให้เห็นใบหน้าของอั้งเซียวอย่างชัดเจน ทำให้เขาหัวร่อออกมาเสียงหนึ่งด้วยความชื่นชม:
“ดี กระบี่ที่ดี”
ต่อผู้แข็งแกร่งอั้งเซียวมิเคยตระหนี่คำสรรเสริญ และเขาเองก็มิเคยยึดติดถือมั่นยามแพ้หรือชนะ เวลานี้จึงเลิกคิ้วขึ้น มองลวี่หยางด้วยสายตาจริงจังเปี่ยมเคารพ:
“เจ้ามีคุณสมบัติ!”
สิ้นคำอั้งเซียวหาได้หลีกเลี่ยงแต่อย่างใด ท้ายที่สุดเขาก็ใช้ร่างของเจินจวินนอกรีตมายืนอยู่ ณ ที่นี้ ตัวจริงอยู่ในยมโลก หาได้รับอันตรายไม่ ไม่มีสิ่งใดต้องกังวลชักนำให้ลังเลแม้แต่น้อย ความกล้าเลือดพลุ่งพล่านในวัยหนุ่มที่ลืมเลือนไปนานพลันถูกปลุกขึ้นอีกครั้ง บรร
