น แข็งแกร่งก็แข็งแกร่งที่นี่
อานุภาพที่สามารถกดข่มดินกำแพงเมืองนั้น มีความละม้ายกับบัญญัติแห่งมรรคาแคว้นเซียนหรือจะว่าไปแล้ว บางทีนี่อาจเป็นของที่พระผู้เป็นเจ้าลอกมาจากราชสำนักเต๋าเองก็เป็นได้
“ลุกขึ้น!”
วินาทีถัดมา พระวรกายทองคำที่อั้งเซียวแปลงกายเป็น เงื้อมฝ่ามือขึ้นสูง แสงพุทธะแห่งฝ่ามือเผยหมื่นพันภาพลักษณ์ ทอประสานจนกลายเป็นยันต์เครื่องหมาย卍หนึ่งดวง
ฝ่ามือยกขึ้น ฝ่ามือตกลง
ฝ่ามือพุทธะตกลงมาจากสูงสุดไกลสุด ราวกับโอบรวบสรรพสิ่งไว้ทั่วหล้า ทั้งแผ่นดินเจียงซีพลันถูกครอบคลุม กระแสลมไร้ประมาณก็กลายเป็นลมกระโชกแรงที่ปลายนิ้วของเขา
“ตูม! ตูม! ตูม!”
ฝ่ามือนี้มิใช่รูปธรรม หากแต่เป็นภาพลักษณ์!
ฝ่ามืออิ่มเอิบประดุจหยก บนรอยเส้นลายล้วนคือขุนเขาสายน้ำแห่งเจียงซี ทุกผิวพรรณนิ้วมือล้วนรวมเหล่าพุทธศาสนิกนับล้านล้านที่สั่งสมในแดนสุขาวดีแห่งนี้
เพียงฝ่ามือเดียวทาบลง ก็ประหนึ่งทำให้แคว้นเจียงซีอันใหญ่หลวงกลายเป็นกระดานหมาก ลวี่หยางยืนอยู่กึ่งกลางกระดาน มือเดียวกำดำหมากดำไว้ ทว่าเหล่าพุทธะเจียงซีนับพันล้านต่างถือหมากขาวรุมล้อมเข้ามา ความนึกคิดอันน่าสะพรึงกลัวจากความเป็นหนึ่งใจเดียวกันกระแทกเข้าสู่ทะเลแห่งจิตสำนึกของเขา คิดจะโปรดเขาโดยสิ้นเชิง!
“นี่…นี่…จะต้านทานได้รึ”
ผู้เห็นภาพทำลายล้างฟ้าดินฉากนี้ต่อหน้าต่อตาเทียนฉิวพลันมีสีหน้าสิ้นหวังจงกวงสายตาหนักแน่นเคร่งขรึม ขณะมีเพียงเจินเหรินปราบมารที่ใบหน
