ต่ท้ายที่สุดแล้ว…กระหม่อมคิดว่าจักรพรรดิที่คนอย่างเจิงอี้ฝานปกป้องคงต้องทรงพระปรีชาสามารถมิน้อย หลังจากเมืองหลันเยี่ยนแตกพ่าย ชวีฉู่ เหล่ยหง เหยาหยวน ตู่ไห่และคนอื่นๆ ต่างปกป้องฉินอินด้วยชีวิต ยังไม่รวมถึงสี่วีรบุรุษแห่งเมืองหลันเยี่ยนผู้แกร่งกล้า พวกเขาเหล่านี้ล้วนเป็นคนของฉินจิ้น แม้จะตายตกไปแล้ว ทว่ากลับมีขุนนางและแม่ทัพมากมายคอยปกป้องลูกสาวของเขาอย่างซื่อสัตย์และภักดี พระองค์ไม่คิดว่าฉินจิ้นเป็นจักรพรรดิที่เก่งกาจหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
“อย่าได้กล่าวเช่นนี้อีก!”
ฉินอี้โมโหเล็กน้อย เขามองหลงเซียนหลินก่อนกล่าวออกอย่างเยือกเย็น “แม่ทัพหลง อย่าลืมว่าฉินจิ้นคือฆาตกรที่สังหารพ่อแม่ของเจ้า เช่นนี้แล้วยังอยากกล่าวถึงมันอีกงั้นรึ?”
หลงเซียนหลินก้าวถอยหลังไปหลายก้าวก่อนประสานหมัดอย่างนอบน้อม “โปรดวางใจในตัวเซียนหลินเถิดพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมยืนอยู่ตรงนี้เพราะได้รับโอกาสชำระแค้นศัตรูจากพระองค์!”
“เช่นนั้น…” ฉินอี้หรี่ตาพร้อมเอ่ยถามอย่างมีนัยยะ “ตอนนี้ฉินจิ้นศัตรูของเจ้าตายตกไปแล้ว เจ้าจะไม่จงรักภักดีต่อข้าแล้วงั้นรึ?”
“หาใช่เช่นนั้นไม่” หลงเซียนหลินกล่าวคำเบา “ก่อนที่เผ่าปีศาจจะถูกกำจัด กระหม่อมสาบานว่าจ
