ท้ายที่สุดพวกเขาเป็นคนละเผ่าพันธุ์กัน การทานอาหารของนายพลอสรพิษค่อนข้างน่าคลื่นไส้ เป็นไปได้ว่าพวกเขาคงทำเช่นนี้กับซากศพมนุษย์เมื่อครั้งมีสงคราม ซึ่งมันค่อนข้างน่ากลัวที่จะถูกกลืนลงไปเช่นนั้น
ถังเสี่ยวซีชี้ไปด้านหน้าพร้อมกล่าวว่า “เรากำลังจะถึงแล้ว หุบเขาผานหลงถูกรายล้อมด้วยภูเขา มีเพียงสองเส้นทางที่ตัดผ่านทางเหนือและทางใต้ ในช่วงครึ่งเดือนหลัง กลุ่มคนเถื่อนบุกเข้าโจมตีค่ายของเราหลายต่อหลายครั้ง ซึ่งได้รับความเสียหายทั้งสองฝ่าย”
ในป่าด้านหนึ่ง ธงรบแห่งจักรวรรดิฉินโบกสะบัดตามสายลมในค่ายขนาดใหญ่ที่รายล้อมไปด้วยท่อนซุงแหลม ซึ่งไม่สามารถป้องกันสิ่งใดได้เลย มันเป็นป้อมปราการที่สร้างขึ้นมาอย่างเรียบง่ายและค่อนข้างโบราณ
ถังเจิ้นถูจมูกด้วยความละอายใจพร้อมกล่าวว่า “เมืองนี้ขาดแคลนทรัพยากรและถูกสร้างอย่างเร่งรีบจึงออกมาเป็นเช่นนี้ หวังว่าผู้บัญชาการหลินจะไม่หัวเราะเยาะ”
“ทำดีแล้ว อย่าโทษตนเองเลย” หลินมู่อวี่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
กองทัพเคลื่อนตัวเข้าไปในค่ายอย่างเชื่องช้า ขณะที่เว่ยโฉวมองไปทั่วบริเวณพร้อมกล่าวว่า “ผู้บัญชาการ ที่นี่ทำเลค่อนข้างดี อีกทั้งขณะนี้ยังเป็นฤดูใบไม้ผลิ ม้าสามารถกินหญ้าได้ทุกที่ แต่เ
