สบียงสำหรับทหารเป็นปัญหาใหญ่ เส้นทางค่อนข้างไกลและใช้เวลานาน ข้าเกรงว่าคงไม่สามารถจัดหาอาหารได้เพียงพอต่อตามความต้องการของคนและอสูรทั้งหมดกว่าสองแสนชีวิต”
“เช่นนั้นลองคิดหาวิธี และส่งหน่วยลาดตระเวนออกไป”
“ขอรับ”
“และติดตั้งกล่องลูกศรให้พร้อมใช้งานทุกเมื่อ”
“ขอรับผู้บัญชาการ!”
ภายในกระโจมของกองทัพแห่งจักรวรรดิ ขณะที่กำลังจะนั่งลง จู่ๆ มีเสียงกลองสงครามดังขึ้นจากระยะไกล ถังเจิ้นพลันขมวดคิ้วพร้อมกล่าวว่า “ไอ้พวกสารเลว…เราเร่งรีบเดินทางตลอดทั้งวันทั้งคืน แล้วพวกมันกำลังจะโจมตีอีกครั้ง”
“นี่คือเสียงสัญญาณโจมตีของเผ่าคนเถื่อนหรือ?” หลินมู่อวี่เอ่ยถาม
“ขอรับ”
“เช่นนั้นคงไม่มีเวลาพักผ่อน” หลินมู่อวี่ออกคำสั่ง “เหล่านายพลออกไปกับข้าเพื่อสังเกตการณ์ว่าเจ้าพวกเผ่าคนเถื่อนจะแข็งแกร่งเพียงใด”
“ขอรับ”
ทุกคนยังไม่ทันสวมชุดเกราะรีบขี่ม้าเข้าไปในสนามรบภายใต้การนำของถังเสี่ยวซีและถังเจิ้น ระหว่างทางมีอสูรและทหารมนุษย์กำลังเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ ดูเหมือนจะไม่มีใครคาดหวังกับศึกครั้งนี้ แท้จริงแล้วพวกเขาอดอาหารมานานหลายวัน แทบไม่ต้องพูดถึงแรงที่จะใช้ต่อสู้ แม้แต่การมีชีวิตต่อไปยังเป็นเรื่องยาก
หลินมู่อวี่ควบม้าพร้อมกวาดตามอ
