วกเจ้านายทาสทั้งหลาย เพื่อเปลี่ยนแปลงรากฐานของระบบนี้และสร้างความเท่าเทียมอย่างแท้จริงในสังคม หากแต่คงต้องใช้เวลาไม่น้อยเช่นกัน
…
เสียงเกือกม้ากระทบพื้นผ่านเมืองแล้วเมืองเล่า ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงใจกลางชุมชนแออัดแห่งนี้ ทหารลาดตระเวนควบม้ามาแต่ไกล ใบหน้าอ้วนท้วนโค้งคำนับหลินมู่อวี่ทันทีที่พบกัน “ไม่ทราบว่าพวกท่านอยู่กองทัพใดหรือขอรับ?”
เว่ยโฉวชี้สัญลักษณ์กองทัพมังกรผงาดบนอกของตนก่อนกล่าวคำเบา “พวกเราคือกองทัพมังกรผงาด”
นายทหารรู้ทันทีว่าผู้บัญชาการรูปงามตรงหน้าเขาคือใคร “คารวะท่านผู้บัญชาการหลินขอรับ”
หลินมู่อวี่พยักหน้า “เจ้ามีนามว่าอย่างไร แล้วรับผิดชอบสิ่งใดที่นี่?”
นายทหารกล่าว “ข้าน้อยเป็นทหารของกระทรวงกลาโหมนามว่าจางเล่ย รับผิดชอบภารกิจลาดตระเวนในถนนสายนี้ขอรับ”
“เจ้าดูแลถนนสายนี้เพียงลำพังหรือ?” หลินมู่อวี่ถามอย่างประหลาดใจ
“ขอรับ กระทรวงกลาโหมมีกองทหารในสังกัดไม่มากนัก อีกทั้ง…เขตตะวันออกยังมีถนนนับพันสาย การจัดทหารลาดตระเวนให้ทั่วถึงจึงเป็นเรื่องยากมิน้อย”
“เช่นนั้น การมาลาดตระเวนที่นี่คงไม่ปลอดภัยนักใช่หรือไม่” หลินมู่อวี่เอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
จางเล่ยผงะไปครู่หนึ่งก่อนประสานหมัดพร้อมกล่าวคำออก “อาจ
