งร่ำรวยและมั่งคั่งอย่างแท้จริง ที่สามารถมอบของขวัญเป็นเงินจำนวนนับแสนได้
หลินมู่อวี่รับตั๋วทองพร้อมกล่าวว่า “ไม่ต้องกังวล หากมีสิ่งใดที่ข้าตอบแทนได้ในอนาคต ข้าจะช่วยอย่างเต็มที่”
“ขอบคุณขอรับท่านผู้บัญชาการหลิน” เถ้าแก่โค้งคำนับครั้งแล้วครั้งเล่า ซึ่งเป็นบุคลิกของผู้ค้าขาย
จากนั้นเหล่าขุนนางและเถ้าแก่นับสิบคนเข้ามาทักทาย หลินมู่อวี่ไม่ได้ปฏิเสธรับของจากคนเหล่านั้นซึ่งทำให้ติงซี่ตกตะลึง เมื่อมีโอกาสเขาจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม “ท่านหลินไม่ปฏิเสธทุกคนที่เข้ามาเลยหรือ?”
หลินมู่อวี่ยิ้มเล็กน้อย “ในเมื่อยอมจำนนแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องรักษาศักดิ์ศรีหรือเกียรติ ข้าจะทำทุกอย่างที่ข้าต้องการ กอบโกยให้มากเท่าที่จำสามารถ และข้าต้องการให้ซีหยางโหวและผู้คนได้เห็นตัวตนของข้าเช่นนี้”
“ฮ่าๆ”
ติงซี่เผยยิ้ม “ใช่ ใครบ้างที่จะไม่มีความโลภ? บางคนโลภในชื่อเสียง บางคนโลภในเงินตรา บางคนโลภในอำนาจ ซึ่งก็ดีเหมือนกัน หากท่านนิ่งเฉยไม่ทำสิ่งใด คงเป็นการเพิ่มความสงสัยให้แก่ผู้คนว่าท่านเข้าร่วมจักรวรรดิอี้เหอเพื่อความอยู่รอดจริงหรือไม่ เนื่องด้วยความสามารถของท่านในเมืองซิงเจว๋เป็นที่ประจักษ์ต่อสายตาผู้คนแล้ว”
“แล้วแม่ทัพติงซี่โลภในสิ่
