บก็สามารถเดินทางไปถึงภายในครึ่งวัน หากโจมตีเมืองซิงเจว๋ เรามีโอกาสที่จะต้องเผชิญหน้ากับกองทัพอี้เหอในมณฑลหลิงหนาน”
“ข้าตัดสินใจแล้ว คำไหนคำนั้น”
หลินมู่อวี่ถอนหายใจก่อนกล่าวต่อ “ให้ทุกคนกินอิ่มและพักผ่อนอย่างเต็มที่ในคืนนี้ รุ่งเช้าเราจะเดินทัพไปโจมตีเมืองซิงเจว๋ จงเตรียมเสบียงอาหารแห้งสำหรับสามวันและถอนกำลังเมืองหน้าด่านโม่ซงเพื่อมาเสริมทัพ”
“จะดีหรือขอรับ?” เว่ยโฉวผงะ
“ไม่เป็นไร ตราบใดที่ยึดเมืองซิงเจว๋ได้ภายในสามวัน คงพอมีเสบียงเหลืออยู่บ้าง หากไม่สำเร็จ เราจะกลับจักรวรรดิทันที ที่นี่อันตรายเกินไป”
“ขอรับ”
ในคืนนั้น เหล่าทหารมังกรผงาดเกือบห้าพันนายฆ่าสัตว์กว่าร้อยตัวที่พบในเมืองเพื่อประกอบอาหารเลิศรสของพวกเขา เช่นเดียวกันกับม้าศึกที่ได้รับอาหารอย่างเหมาะสม ยามดึก ท่ามกลางความเงียบสงัดมีเพียงเสียงกรนของเหล่าทหารและเสียงเกือกม้าของหน่วยสอดแนมที่อยู่ห่างไกลออกไปแว่วให้ได้ยิน ช่างเป็นค่ำคืนที่สงบจนไม่น่าไว้วางใจ
หลินมู่อวี่ไม่ได้นอนในกระโจมหลักของกองทัพ เขาเอนกายพิงหินโม่ยักษ์อยู่ด้านนอกพลางมองขึ้นไปบนท้องฟ้ากว้าง ขณะที่ยืดตัวดูดซับพลังจากแสงดาวอยู่นั้น เขารู้สึกถึงปราณยุทธ์ไหลเวียนในร่างกาย