เดินทางกลับตำหนักเจ๋อเทียน”
“ขอรับ ท่านผู้บัญชาการหลิน!”
…
ประตูทางเข้าเมืองเปิดให้พวกเขาผ่านตลอดทาง ผู้บัญชาการที่ดูแลกองทัพองครักษ์ในคืนนี้คือจางเหว่ย เมื่อเห็นหลินมู่อวี่และชวีฉู่ขี่ม้าเข้ามา เขากระโดดลงจากกำแพงพลางหัวเราะด้วยความดีใจเสียงดังลั่น “ผู้บัญชาการหลิน…ท่านอาวุโสชวีฉู่! โอ้ สวรรค์ …ท่านกลับมาแล้ว!”
หลินมู่อวี่พยักหน้า เขายิ้มพร้อมกล่าว “เฒ่าจาง พาพวกเราไปหาฝ่าบาททีเถิด”
“ค่อนข้างดึก ข้าเกรงว่าฝ่าบาทจะบรรทมแล้ว”
“ไม่เป็นไร ข่าวดีเช่นนี้เสี่ยวอินคงไม่ว่าอะไร”
“อืม!”
พวกเขารีบมุ่งหน้าไปตำหนักเจ๋อเทียนทันที เมื่อทั้งสามคนมาถึงด้านนอกตำหนัก หลินมู่อวี่จึงขอให้สาวใช้ไปแจ้งข่าวแก่องค์จักรพรรดินี เพียงครู่หนึ่ง ร่างสง่างามของฉินอินก็เยื้องกรายเข้ามาในโถงหลัก นางอยู่ในชุดนอนสีขาวพร้อมสวมเสื้อคลุมของจักรพรรดินี เท้าบอบบางก้าวไปบนพื้นหยกเย็นเฉียบด้วยความรีบร้อน ดวงตาคู่สวยเปี่ยมไปด้วยความสุข “ท่านชวีฉู่…ท่านชวีฉู่ ท่านยังไม่ตาย!”
ชวีฉู่ยิ้มพร้อมคุกเข่าลง “ถวายบังคมพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท ขอพระองค์ทรงอภัยที่กระหม่อมหนีตายไปแดนอื่น กระหม่อมมิอาจตายด้วยน้ำมือของลั่วหลานได้จริงๆ พ่ะย่ะค่ะ”
“ท่านชวีฉู่ อย่ากล่
