รบกวนท่านสักหน่อย ว่าแต่พวกท่านเป็นใครกัน?”
“พวกข้า? ฮ่าๆ…” เต๋อเหวินยิ้มพร้อมกล่าว “ในดินแดนแห่งนี้ พวกข้าเป็นที่รู้จักในนาม ‘นักล่าอสูร’ คนเหล่านี้…คือพี่น้องของข้า มานี่สิ นี่คือพ่อหนุ่มหลิน!”
กลุ่มนักล่าอสูรทั้งหมดประสานหมัดพร้อมกล่าว “ยินดีที่ได้พบขอรับ! ”
หลินมู่อวี่เอ่ยตอบอย่างนอบน้อม “ยินดีที่ได้พบทุกคนเช่นกัน”
เต๋อเหวินจ้องมองตรายศบนปกเสื้อของหลินมู่อวี่ก่อนเอ่ยถามด้วยความใคร่รู้ “พ่อหนุ่มหลิน เจ้าคงเป็นคนมียศถาบรรดาศักดิ์มิน้อยเลยสิท่า เป็นถึงแม่ทัพตำแหน่งใหญ่โตใช่หรือไม่”
หลินมู่อวี่ยิ้มพลางกล่าวตอบ “ต้องขอบพระทัยฝ่าบาทที่เห็นผิดเป็นชอบจนข้าได้เป็นผู้บัญชาการกองทัพทหารกว่าสองหมื่นนายในดินแดนซุ่ยติง ว่าแต่นักล่าอสูรอย่างท่านต้องล่าอะไรหรือ?”
“เจ้ามองขึ้นไปด้านบนสิ”
ทั้งสองเงยหน้ามองท้องฟ้าก่อนเต๋อเหวินจะเริ่มอธิบาย “ดินแดนโกลาหลเป็นดาวเคราะห์ที่แตกสลาย ต้องขอบคุณผืนฟ้าแห่งนี้ที่ทำให้พวกเรายังสามารถอยู่รอด ทว่าหนอนโกลาหลบัดซบพวกนี้มักจะทะลุชั้นบรรยากาศมาและทำให้อากาศที่พวกเราหายใจลดน้อยลง ผู้คนที่อยู่ในชั้นแรกของแดนโกลาหลจึงไล่ฆ่าหนอนพวกนี้ โชคดีที่หนอนโกลาหลก็มีประโยชน์กับเราอยู่บ้าง ผิวของมันสามารถนำมาทำชุดเกราะได้ เนื้อก็นำมาทำอาหารได้ กระดูกของมันก็เป็นยารักษาโรค อีกทั้งศิลาวิญญาณจากมันยังสามารถนำไปขายให้แก่จอมมารและปรมาจารย์วิญญาณเพื่อแลกกับเหรียญทองจำนวนมากได้อีก พวก
