เราคือนักล่าหนอนโกลาหลมืออาชีพ!”
หลินมู่อวี่มองขึ้นไปบนท้องฟ้าพร้อมเอ่ย “พวกหนอนโกลาหลอาศัยอยู่สูงยิ่ง ท่านล่าพวกมันได้อย่างไรกัน?”
“ก็ต้องหวังพึ่งโชครอพวกมันพลาดตกลงมาน่ะสิ”
“ว่าแต่…ท่านเต๋อเหวินเพิ่งกล่าวว่าที่นี่คือชั้นแรก เช่นนี้แดนโกลาหลก็มีหลายชั้นงั้นหรือ?”
“อืม…”
เต๋อเหวินกล่าว “อันที่จริงแดนโกลาหลนั้นถูกแบ่งออกเป็นสองชั้นอย่างชัดเจน ชั้นแรกคือความว่างเปล่าซึ่งก็คือจุดเหนือท้องฟ้า ที่อยู่ของพวกหนอนโกลาหล ชั้นที่สองก็คือที่นี่ สถานที่ของคนจน นักล่าอสูร ทหารรับจ้างและผู้ฝึกตนอีกจำนวนเล็กน้อย ส่วนชั้นที่สามคือแกนของแดนโกลาหล เป็นที่ที่องค์จักรพรรดิ จอมมารและปรมาจารย์วิญญาณอาศัยอยู่”
“แล้ว…เกิดอะไรขึ้นกับชวีฉู่ที่ท่านว่าหรือ?”
“เขา…” เต๋อเหวินยิ้มพลางกล่าวขณะเหวี่ยงดาบในมือตัดเนื้อแมลงโกลาหล “อันที่จริงการที่ชวีฉู่พลัดหลงมายังแดนโกลาหลนั้นมิใช่เรื่องแปลกใหม่ ผู้คนแดนอื่นมากมายก็ทะลุมิติมาที่นี่เป็นเรื่องปกติ กระทั่งชวีฉู่ไปยั่วโมโหองค์จักรพรรดิเข้าจึงถูกจับขังในเหวมังกรโกลาหล ไม่รู้เขายังมีชีวิตรอดหรือไม่”
“เหวมังกรโกลาหล?”
หลินมู่อวี่เอ่ยเสียงเครียด “แล้วชวีฉู่ทำเหตุใดให้องค์จักรพรรดิโกรธเคืองหรือ?”
เต๋อเหวินกล่าวตอบ “องค์จักรพรรดิทรงอยู่ในช่วงวัยหนุ่ม เฮ…เจ้าก็ยังหนุ่มยังแน่นน่าจะเข้าใจดี พระองค์ทรงมีกฎอยู่ข้อหนึ่งที่ทุกคนต้องปฏิบัติตาม ซึ่งก็คือก่อนที่หญิงสาวในแดนโกลาหลจะออ
